Κύριε Θεέ μας, Δημιουργέ του ουρανού και της γης, που έπλασε τον άνθρωπο και του έδωσε τη γνώση της κρυφής σοφίας, για να δοξάσει το όνομά Σου, αλίμονο και θλίψη είσαι εσύ, δικός σου. Υπάρχει νύχτα και η δική Σου είναι μέρα, ακόμα και φευγαλέες κινήσεις σκέψεων δεν θα κρυφτούν μπροστά σου.
Και τώρα προσεύχομαι σε Σένα, σώσε με από κάθε αμαρτία καθώς αρχίζω να εργάζομαι με το έξυπνο δημιούργημα των ανθρώπινων χεριών, διεισδύοντας σε όλα τα πέρατα της γης.
Προστατέψτε τα μάτια μου και το μυαλό μου από όλες τις ακάθαρτες και άσωτες εικόνες, από λόγια κενά και άχρηστα.
Ενίσχυσε τη θέλησή σου, καθάρισε την καρδιά σου, μην με αφήσεις να σπαταλήσω τον χρόνο της ζωής μου μάταια και λύτρωσε με από κάθε χαλάρωση και απελπισία.
Είθε οι πράξεις μας να είναι για τη δόξα Σου!
Αμήν.
Από το Πλήρες Ορθόδοξο Προσευχητικό Βιβλίο.
Πνευματικός κόσμος.
Γνώση – γνώση, κατανόηση.
1 Κορ. 2:6-7
Η θλίψη είναι πάνω, στον ουρανό.
Κάτω - κάτω, υπόγεια.
Μάταια - μάταια, μάταια, μάταια.