Aby odpokutować za grzech aborcji, istnieje sakrament pokuty (spowiedź), podczas którego kapłan prywatnie wyznacza pokutę zgodnie ze stanem duchowym i fizycznym penitenta, wiekiem, stanem zdrowia i innymi okolicznościami. Aborcja jest jednym z najcięższych grzechów. Kościół Święty zgodnie z kanonami (regulaminami) ekskomunikował tych, którzy dopuścili się grzechu aborcji od komunii na 10 lat, na równi z mordercami. W ustalonej praktyce kościelnej zasada ta nie jest ściśle stosowana, ale kapłan może wyznaczyć regułę modlitwy, aby skorygować penitenta, aby doszedł do prawdziwej skruchy.
W 2016 roku Święty Synod zatwierdził tekst sekwencji modlitewnej z kanonem pokuty za grzech zabijania dzieci w łonie matki (aborcję).
W 2021 roku Święty Synod zatwierdził tekst kanonu do Najświętszej Bogurodzicy, czytany przez kobietę, która zabiła swoje dziecko w swoim łonie.
Jako modlitwy pokutne możesz także skorzystać z kanonu pokuty wobec naszego Pana Jezusa Chrystusa lub Nabożeństwa do Dzieciątek Betlejemskich, napisanego przez św. Andrzeja z Krety.
Św. Mikołaj Serbski w takiej sytuacji radzi czynić uczynki miłosierdzia. Przez uczynki miłosierdzia rozumiemy przede wszystkim czynną pokutę, aby odwrócić naszych bliźnich od tego grzechu, czyli odwodzić kobiety od dzieciobójstwa (aborcji), pomagać potrzebującym kobietom w ciąży i uczestniczyć w działalności prawosławnych obrońców życia (pro-life).
Nie powinieneś ustalać własnych zasad modlitwy. A także używaj tekstów modlitw wątpliwych z punktu widzenia doktryny kościelnej, na przykład akatysty „do pokuty żon, które niszczyły dzieci w swoich łonach”. Albo „Zasada” schemanuna Antonii.
Więcej szczegółów na temat pośmiertnych losów nieochrzczonych dzieci zabitych w łonie matki opisano w książce Archimandryty Rafaela (Karelina) „Jak przywrócić rodzinie utraconą radość”.