Mądra Boża, błogosławiona starsza pani Matrono, / pomyślność ziemi Tula / i chwalebna ozdoba miasta Moskwy, wysławiajmy dzisiaj, wierni. / Za to nie poznawszy światła dziennego, / Oświecona światłem Chrystusa / i wzbogacona darem wglądu i uzdrawiania. / Samotny i wędrowiec, który był na ziemi / teraz stoi przed Tronem Bożym w niebiańskich komnatach // i modli się za dusze nasze.
Na służbę Chrystusowi/z łona została wybrana Matka,/ sprawiedliwa Matrono,/ krocząca drogami boleści i boleści,/ okazując niezachwianą wiarę i pobożność, spodobałaś się Bogu./ Ponadto czcząc Twoją pamięć, modlimy się do Ciebie:/ pomóż i nam trwać w miłości Bożej, // błogosławiona staruszko.
O błogosławiona Matko Matrono, z duszą stojącą w niebie przed Tronem Bożym, ale z ciałem spoczywającym na ziemi i dzięki łasce danej Ci z góry, płyną różne cuda, spójrz teraz na swoich miłosiernych, spójrz na nas grzesznych, w smutkach, chorobach i grzesznych pokusach, czekając na nasze dni, pociesz nas, zdesperowanych, uzdrów nasze straszne dolegliwości, od Boga do nas według odpuszczonych grzechów, wybaw nas od wielu kłopotów i okoliczności, błagaj naszego Pana Jezu Chryste, przebacz nam wszystkie nasze grzechy, bezprawie i odpadnięcie od łaski, za które jesteśmy od młodości aż do dnia dzisiejszego i grzeszymy godzinami, abyśmy dzięki Twoim modlitwom, otrzymawszy łaskę i wielkie miłosierdzie, w Trójcy Świętej wysławiali Jedynego Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
O, błogosławiona Matko Matrono, wysłuchaj i przyjmij nas teraz, grzeszników, modlących się do Ciebie, którzy przez całe Twoje życie przyzwyczaili się do przyjmowania i słuchania wszystkich cierpiących i opłakujących, z wiarą i nadzieją, aby za Twoim wstawiennictwem i pomocą przybiegających każdemu została udzielona szybka pomoc i cudowne uzdrowienie; Niech Twoje miłosierdzie nie ustanie teraz dla nas, niegodnych, niespokojnych w tym zabieganym świecie i nie znajdujących nigdzie pocieszenia i współczucia w smutkach duchowych i pomocy w chorobach ciała: uzdrów nasze choroby, uwolnij od pokus i męki diabła, który namiętnie walczy, pomóż mu dźwigać swój codzienny krzyż, znosić wszystkie trudy życia i nie zatracić w nim obrazu Boga, wiarę prawosławną do końca dni strzeż, miej silną ufność i nadzieję w Bogu oraz nieudawną miłość do Boga. inne; pomóż nam po odejściu z tego życia osiągnąć Królestwo Niebieskie ze wszystkimi, którzy podobają się Bogu, wysławiając miłosierdzie i dobroć Ojca Niebieskiego, wysławiając Ojca i Syna w Trójcy Świętej Duchu na wieki wieków. Amen.
Daty pamięci: 19 kwietnia/2 maja, 8 marca/23 lutego w latach nieprzestępnych. rok / 7 marca / 23 lutego w dni przestępne. rok, Katedra Świętych Moskwy, Katedra Świętych Tula
Matrona Dimitrievna Nikonova urodziła się w 1881 roku we wsi Sebino w prowincji Tula w bogobojnej rodzinie chłopskiej. Ta wieś położona jest dwadzieścia kilometrów od pola Kulikovo. Będąc niewidomą od urodzenia, Matrona od dzieciństwa otrzymała od Boga dar duchowego widzenia, wnikania w tajemnice Opatrzności Bożej. Łaska, która na niej spoczęła, objawiła się w darach modlitwy, duchowego rozumowania, wiedzy i wnikliwości. Już od początku ludzie zaczęli zwracać się do niej o radę – najpierw lokalni mieszkańcy, a potem przyjezdni z innych regionów. W wieku siedemnastu lat Matronuszka nagle straciła nogi i na zawsze utraciła zdolność chodzenia; Nigdy jednak nie szemrała z powodu chorób, pokornie dźwigając krzyż dany jej przez Boga.
W 1925 roku Matrona wyjechała do Moskwy, która stała się miejscem jej ascetycznej służby i słusznej śmierci. Prześladowana przez ateistów Matrona zmuszona była stale zmieniać miejsce zamieszkania, szukając schronienia w domach wierzących. Do Matronuszki przybywał niekończący się strumień ludzi, spragnionych duchowego uzdrowienia, przewodnictwa i modlitewnej pomocy. Dzięki jej modlitwom słabi, sparaliżowani oraz cierpiący na choroby psychiczne i fizyczne zostali uzdrowieni. Jej proroctwa i przepowiednie pomogły wielu ludziom uniknąć niebezpieczeństw i śmierci oraz znaleźć właściwą drogę w trudnych okolicznościach. Do dziś zachowało się wiele świadectw tych cudownych wydarzeń.
Po jej słusznej śmierci, która nastąpiła w 1952 r., do grobu Matrony na cmentarzu Daniłowskim przybyło wiele osób, wzrosła cześć dla zmarłej, dokonywały się cuda i uzdrowienia. W 1999 roku decyzją Patriarchy Moskwy i całej Rusi, Starsza Matrona Moskwy została kanonizowana jako sprawiedliwa dla kultu lokalnego kościoła w Moskwie i diecezji moskiewskiej. Czcigodne relikwie błogosławionego spoczywają w Stauropegialnym Klasztorze wstawienniczym miasta Moskwy.