Откако ја презре славата на земното царство, / Ти Го засака Единиот Христос, заради нас распнатиот, / и Кој храбро исповеда, / Со маченички венец се овенчавте, / себлагословена кралица Александро./ И сега стоиме пред престолот на кралот на славата во Небесата наша молитва.
Твојот пречесен храм, / како што сите вери нашле духовно исцеление, / ти викаме гласно, / на маченикот Александро, великиот // на Христа Бога, непрестајно моли се за сите нас.
Слава на Светата Црква, украс и маченици, славна Царице Александро! Ние ви паѓаме во нежноста на нашите срца и се молиме за вашето посредување кај Господ за нас. Дури и да не сме љубоморни на твојата чистота и твојата бестрашна исповед, ние не се причестуваме со неа; згора на тоа, со многу гревови и сурови падови и отпадници, го привлековме Божјиот гнев, но не сакаме нашите гревови да умрат, а гледајќи го вашиот подвиг, се фаќаме за оружје против да ги победиме нашите страсти. Ова е вистина, бидејќи освен помош исполнета со благодат не можеме да направиме никакво добро, ние ја молиме оваа помош од Господа. Зашто ти, свети стратоносец, стекна голема смелост кон Учителот, што Го прослави во чистотата на душата и во своето тело со твоите страдања, се одрече од славата и честа на овој свет, сакајќи го богатството и пофалбите Христови. Згора на тоа, од тоа богатство и нашата сиромаштија, духовниот дар на дарот и од неизмерните гревови, сочувај ги нашите животи, придобиј ни мир и спокојство, заштити нè од потреба и очај со Твоето посредништво, пријателе, поучи нè на послушност и братска љубов и секогаш кревај ги очите на нашите срца кон Господа, за да ги славиме и славиме Твојата сила и дух, застапништво, вечни векови. Амин.