Ο πατέρας έγραψε καλά, ειδικά για το πώς να ρωτάμε για προσωπικά θέματα χωρίς να μπερδεύουμε τον ιερέα. Εμένα μου έχει τύχει να περιμένω μισή ώρα μετά τη λειτουργία για να ρωτήσω κάτι απλό για το παιδί μου και να νιώθω ότι τον κρατάω από τη δουλειά του. Ίσως να βοηθούσε να υπάρχει συγκεκριμένη ώρα κάθε εβδομάδα για τέτοιες ερωτήσεις.
Прав си, Михалис. И аз съм чакал след литургия в „Св. Георги“ и после се чувствам виновен, че отецът още не е закусил. Добре е да се пише точно за това – да не объркваме човека с лични въпроси точно когато бърза. Може би да има определен час за такива разговори, а?
Totalmente de acuerdo con los dos. Yo también he esperado después de la misa para preguntarle al padre algo sobre mi hijo que está en la universidad, y termino sintiéndome mal porque sé que todavía no ha desayunado. Lo del horario fijo para consultas personales me parece una idea práctica, ojalá lo organicen en la parroquia.
Kod nas u Novom Sadu posle liturgije u Sv. Georgiju često bude isto – čekaš da pitaš za sina, a vidiš da otac još nije ni kafu popio. Dobro je što je neko napisao ovo, možda bi zaista pomoglo da se odredi jedan dan u nedelji za takve razgovore, pa da se ne osećamo krivi. Šta vi mislite, da li bi to išlo kod vas?
