Duke ikur nga rebelimi i kësaj bote, gjithë dëshirën tënde e ktheve te Perëndia, / që në vizionin e lindjes së diellit gjete pikëllim, / kurrsesi duke u devijuar në mashtrimin e zemrës, / por duke pastruar shpirtin dhe trupin, / pranove, ke hirin të mprehësh synimet e besimtarëve dhe të jobesimtarëve, / të cilët gjithashtu rrjedhin sipas teje, dhuratën e të drejtës/ të cilit, sipas teje, të të drejtën/dhurata. Zoti na shëroftë që jemi të sëmurë nga pasione shpirtërore,// dhe lutu që të na shpëtojë shpirtrat.
Ju hodhët poshtë botën e kotë,/ që të trashëgosh bekimet e jetës së përjetshme,/ duke dashur mirësinë dhe pastërtinë e shpirtit e të trupit./ Ke fituar atë që ke dashur,/ për këtë dëshmojnë varrin dhe paprishjen e relikteve të tua,/ dhe hirin e mrekullive mbi të gjitha. Simeoni, // mrekullibërësi më i mrekullueshëm.
O Simeon i shenjtë dhe i drejtë, me shpirtin tënd të pastër bano në banesat qiellore në prani të shenjtorëve dhe qëndro me ne pamëshirshëm në tokë! Sipas këtij hiri nga Zoti, lutuni për ne, na shikoni me mëshirë, shumë mëkatarë, edhe pse të padenjë, por që rrjedhin drejt jush me besim dhe shpresë, dhe na kërkoni nga Zoti faljen e mëkateve tona, ne biem në turma gjatë gjithë ditëve të jetës sonë. Dhe ashtu si më parë ata që ishin të sëmurë, nga një sëmundje e gjelbër, ata mundën të shihnin shërimin, por për ata që ishin afër vdekjes, morën shërim nga sëmundje të rënda dhe të tjera. lutjet që keni fituar çdo gjë të dobishme për ne, edhe pse të padenjë, duke ju lavdëruar me mirënjohje, le të përlëvdojmë Perëndinë, i cili është i mrekullueshëm midis shenjtorëve tuajin, Atin dhe Birin dhe Shpirtin e Shenjtë, tani e përgjithmonë e në jetë të jetëve. Amen.
Menea. shtator. Në ditën e 12-të