სუფთა, ახლად გამომცხვარი პურია, რომელიც მაგიდაზე დგას. ზამთარში ასეთი სითბო განსაკუთრებით მოგვაგონებს, როგორ ძვირფასია მარტივი, საერთო სუფრა.

ძველი ზარები კოშკში, რომლებიც ჯერ კიდევ ყოველ კვირას იწვევენ ჩვენს თელავის ეკლესიაში. მათი ხმა ისეთივე მშვიდია, როგორც ჩემი ბავშვობის კვირა დღეები.