Пресвета Богородица Дево, која живее и го спасува Твоето наследство до крајот на смртта, слушни ја воздишката на мојата душа како Те повикува на помош!
Слези од небото, дојди и допре ми го умот и срцето, отвори го видот на мојата душа, за да те видам Тебе, госпоѓо моја, и твојот Син, Создателот, Христос и мојот Бог, и ќе разберам дека има волја да бидам лишен од него и што. Еј, Госпоѓо моја, тежи се за Твојата помош и моли се на Твојот Син, да ме поздрави со Својата благодат, и со врските на Неговата љубов, окован пред Неговите нозе, да останам засекогаш, дури и во рани и болест, дури и ако некој е болен и слабо тело, но пред Неговите нозе.
Ти плачам, Господи Исусе! Ти си мојата сладост, живот, здравје, радост поголема од радоста на овој свет, целиот состав на мојот живот. Вие сте светлина повеќе од која било светлина. Го гледам своето тело неподвижно од болест, ја чувствувам опуштеноста на сите мои членови, болката во коските. Но, светлина моја, како ме воодушевуваат зраците на Твојата светлина, кои паѓаат врз моите рани! Загреан од нивната топлина заборавам на сè и пред Твоите нозе со моите солзи ги мијам гревовите, станувам и осветлувам.
Тоа е единственото нешто што го молам од Тебе, Исусе мој, - не оттргнувај го лицето Твое од мене, дозволи ми засекогаш пред твоите нозе радосно да ги оплакувам моите гревови, зашто пред Тебе, Господи, покајание и солзи за јас сум посладок од радостите на целиот свет.
О светлина, радост моја, сладост моја, Исусе! Не отфрлај ме од Твоите нозе, Исусе мој, туку преку мојата молитва биди со мене секогаш, за да те славам со Тебе со Отецот и Духот засекогаш. Преку молитвите на Богородица и на сите Твои светии, слушај ме, Господи. Амин.