მოწყალეო, მოწყალეო, კეთილი, სულგრძელო, მოსიყვარულე, მოწყალეო მამაზეციერი! ვგლოვობ და ვაღიარებ შენს წინაშე ჩემი გულის თანდაყოლილ ბოროტებასა და უგრძნობლობას, რომ ხშირად ვცოდავდი ჩემს საწყალ მოყვასს უმოწყალოდ და უმეგობრობით, არ ვმონაწილეობდი მის სიღარიბეში და უბედურებაში, რაც მას შეემთხვა, არ მქონია სათანადო ადამიანური, ქრისტიანული და ძმური თანაგრძნობა, არ ვნახულობდი მას გასაჭირში, არ ვანუგეშებ. ამაში მე ღვთის შვილივით არ ვიქცეოდი, რადგან შენსავით მოწყალე არ ვიყავი,
ჩემს ზეციერ მამას არც კი უფიქრია, რას ამბობს ჩემი უფალი ქრისტე: ნეტარ არიან მოწყალენი, რამეთუ ისინი შეიწყალებენ. ბოლო განკითხვისას არ მიფიქრია საბოლოო წინადადებაზე: წადი ჩემგან, წყეულო, მარადიულ ცეცხლში; რამეთუ მშიოდა და არ მომეცი საჭმელი; შიშველი ვიყავი და შენ არ შემიმოსე; ავად ვიყავი და არ მომსვლია.
მოწყალე მამაო! მაპატიე ეს მძიმე ცოდვა და არ დამიჭირო იგი. მომაშორე მძიმე და მართალი სასჯელი და დარწმუნდი, რომ განაჩენი მოწყალების გარეშე არ აღსრულდება ჩემზე, არამედ დაფარე და დაივიწყე ჩემი უმოწყალობა შენი საყვარელი ძის წყალობის გამო.
მომეცი მოწყალე გული, რომელიც მწუხარებას მოყვება ჩემი მეზობლის უბედურების გამო და დარწმუნდი, რომ თანაგრძნობისკენ სწრაფად და მარტივად მიბიძგებს. მომეცი მადლი, რათა დავეხმარო მეზობლების მიერ გადატანილი მწუხარებისა და უბედურებების შემსუბუქებაში და არა გადიდებაში; რათა ვანუგეშებ მას მწუხარებაში და ვწყალობ ყველა მწუხარე სულს - ავადმყოფს, უცნობს, ქვრივს და ობლებს; რათა ნებით დახმარებოდა მათ და უყვარდა არა მხოლოდ სიტყვით, არამედ საქმითა და ჭეშმარიტებით.
ღმერთო ჩემო! მოწყალება გინდა და არა მსხვერპლი. შემიმოსე გულითადი წყალობა, სიკეთე, თავმდაბლობა, მოთმინება და ნებაყოფლობით ვაპატიო, როგორც ქრისტემ მაპატია. გამაცნობიერე შენი დიდი წყალობა ჩემში, რადგან მე ძალიან პატარა ვარ ყველა მოწყალების წინაშე, რაც შენ გამოიჩინე ჩემზე დაბადებიდან. შენი წყალობა წინ წავიდა, როცა ცოდვაში ვიწექი; ის მეხვევა, მიყვება სადაც არ უნდა წავიდე და ბოლოს მარადიულ ცხოვრებაში მიმყავს. ამინ.