«Όταν έμειναν μόνοι στο δωμάτιο, ο Τοβίας σηκώθηκε από το κρεβάτι και είπε: Σήκω, αδελφή, και ας προσευχηθούμε να μας ελεήσει ο Κύριος. Και ο Τοβίας άρχισε να λέει:
Ευλογημένος είσαι, ο Θεός των πατέρων μας, και ευλογημένο το άγιο και ένδοξο όνομά Σου για πάντα! Είθε οι ουρανοί και όλες οι δημιουργίες σας να σας ευλογούν!
Δημιούργησες τον Αδάμ και του έδωσες την Εύα ως βοηθό και τη γυναίκα του ως στήριγμα. Από αυτούς προήλθε το ανθρώπινο γένος. Είπες: δεν είναι καλό για τον άνθρωπο να είναι μόνος. ας δημιουργήσουμε έναν βοηθό σαν αυτόν.
Και τώρα, Κύριε, παίρνω αυτήν την αδερφή μου όχι για να χορτάσω τη λαγνεία, αλλά αληθινά για σύζυγο: αξιοπρέπεια να με ελεήσεις, και να γεράσω μαζί της!
Και είπε μαζί του: Αμήν. Και κοιμήθηκαν και οι δύο ειρηνικά εκείνο το βράδυ» (Παρ. 8:5-9).