პირველშობილთა ეკლესია იმარჯვებს და დედა, რომელიც გაიხარებს შვილებზე, გაიხარებს, ისევე, როგორც ამავე სახელწოდების სიბრძნე/ სამმაგი თეოლოგიური სათნოებით, თანაბარი რაოდენობით. იმედი,//დაგვიმტკიცე რწმენით, სიყვარულით და იმედით.
პატიოსანი სოფია, უწმიდესი შტო,/ რწმენა და იმედი და სიყვარული, გამოჩნდნენ,/ სიბრძნემ მოიცვა ელინური მადლი,/ გამოჩნდა ტანჯულიც და გამარჯვებულიც,// გვირგვინი უფალი ქრისტე გახდა უხრწნელი ყველასგან.
ო, წმიდაო და ქებათა მოწამეო ვერო, ნადეჟდა და ლიუბა და ბრძენი დედის სოფიას ვაჟკაცი ქალიშვილებო! ჩვენ ახლა მოვდივართ თქვენთან მხურვალე ლოცვით. კიდევ რა შეიძლება გვეშუამდგომლოს ჩვენთვის უფლის წინაშე, თუ არა რწმენა, იმედი და სიყვარული, ეს სამი მუდმივი სათნოება, რომლის ხატადაც ისინი არიან მოწოდებულნი, რომელთაგანაც ვლინდება? ევედრე უფალს, რომ მწუხარებაში და უბედურებაში დაგვიფაროს თავისი ენით აღუწერელი მადლი და შეინარჩუნოს თავისი დიდება, როგორც ჩასული მზე, რათა ღირსი იყოს ხილვისა. დაგვეხმარე თავმდაბალ ლოცვებში, შეგვიწყალოს უფალმა ღმერთმა ცოდვები და ურჯულოებანი, შეგვიწყალოს ჩვენ ცოდვილნი, და ქრისტე ღმერთმა მოგვანიჭოს თავისი სიკეთე, მას მივაკუთვნებთ დიდებას მისი დამწყები მამით და მისი უწმინდესი და კეთილი და მაცოცხლებელი სულით ახლა და ოდესმე და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.
ჩვენ გადიდებთ, გადიდებთ და გაკურთხებთ თქვენ, წმიდა მოწამეო ვერო, ნადეჟდა და ლიუბა, ბრძენ დედა სოფიასთან ერთად, რომელსაც თაყვანს ვცემთ, როგორც ღვთის მზრუნველობის გამოსახულებას. ილოცეთ, წმიდაო ვერა, ხილულთა და უხილავთა შემოქმედო, მოგვცეს ძლიერი, უმანკო და ურღვევი რწმენა. იშუამდგომლე, წმიდაო იმედიო, უფალი იესოს წინაშე ჩვენ ცოდვილთათვის, რათა სიკეთის იმედი არ წაგვართვას და გვიხსნას ყოველგვარი მწუხარებისა და გაჭირვებისგან. აღსარება, წმიდაო ლიუბა, ჭეშმარიტების სულს, ნუგეშისმცემელს, ჩვენს უბედურებასა და მწუხარებას, ზეციური სიტკბო გამოგვიგზავნოს ჩვენს სულებში. გვიშველე ჩვენს გასაჭირში, წმიდა მოწამეო, და შენს ბრძენ დედასთან სოფიასთან ერთად, ევედრე მეფეთა მეფეს და უფალთა უფალს, რათა მფარველობაში ჰქონდეს ეკლესია შენს წმინდანს. სინაზის ცრემლებით, ჩვენ მხურვალედ ვლოცულობთ თქვენი თბილი შუამდგომლობისთვის ღვთის წინაშე, რათა თქვენთან ერთად და ყველა წმინდანთან ერთად ავამაღლოთ და განვადიდოთ უწმიდესი და დიდი სახელი მამა და ძე და სულიწმიდა ღვთისა, მარადიული უფალი და კეთილი შემოქმედი, ახლა და ოდესმე და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.
ხსოვნის დღე 17/30 სექტემბერი
II საუკუნეში განიცადეს. იმპერატორ ადრიანეს დროს. ახალგაზრდა ქრისტიანი ქალები რწმენის აღიარებით მტკიცედ აოცებდნენ ყველას. დებს დედის თვალწინ აწამებდნენ, მაგრამ ქ. ქალიშვილებს მტკიცედ მოუწოდებდა. ისინი ლოცულობენ წმიდა მოწამეებს წარმატებისთვის მთავარ ქრისტიანულ სათნოებებში - რწმენა, იმედი და სიყვარული, აგრეთვე რწმენის განმტკიცებისთვის, მოზარდების დასაცავად სამყაროს ცდუნებებისგან და რწმენის ნაკლებობისგან, მშობლებსა და შვილებს შორის ქრისტიანული სიყვარულისთვის.
* მინეა. 17 სექტემბერი.
** მოწამე ვერას, ნადეჟდას, ლიუბოვსა და მათ დედა სოფიას აკათისტი.