Zëri 8
Duke kaluar nëpër ujë si tokë e thatë/ dhe duke i shpëtuar të keqes egjiptiane/ Izraeliti i thirri // Shpëtimtarit dhe Perëndisë tonë.
Zoja e Shenjtë, më shpëto.
Sikur nëpër tokë të thatë ke kaluar nëpër humnerën e kësaj bote, o Virgjëreshë e pastër dhe e shenjtë, Nëna e Zotit tim dhe Jetëdhënëse. Unë, i mbytur nga dallgët e pasioneve të mia dhe si një gur në qafën e atyre që kanë mëkatin e vrasjes së foshnjave, i lutem mirësisë Tënde Hyjnore: shiko shpirtin tim, të zhytur në errësirën e dëshpërimit dhe kërkoj falje për mëkatet e mia të rënda.
Zoja e Shenjtë, më shpëto.
Shpresa është që prindërit e tu, o Virgjëreshë, të bëhen të krishterë, pasi ata pamëshirshëm i luten Zotit t'u japë atyre një fëmijë të bekuar, duke derdhur lot për mungesën e fëmijëve të tyre. Por unë, duke i kaluar ditët e mia duke dëshiruar dhe duke u kënaqur me kënaqësinë, nuk kam asnjë gëzim në dhuratën e mëmësisë.
Lavdi Atit dhe Birit dhe Frymës së Shenjtë.
Pasi morën nga Zoti sigurinë e dhuratës së Bijës së Zgjedhur të Zotit, shenjtorët Joakim dhe Ana hynë në tempull dhe falënderuan. Por në mendjen time të errësuar mendova për fëmijën në barkun tim, duke iu dorëzuar frikacakëve, dënimeve dhe ligësisë.
Dhe tani e përherë dhe në shekuj të shekujve, amen.
Pasi e shpengoi Krishtin popullin e Tij, duke i shpëtuar ata nga fuqia e djallit. Por unë, pasi shkatërrova fëmijën e palindur, ia dorëzova veten djallit pa leje. Por ndërmjetëso dhe lutu Birit Tënd, o Shumë i Pastër, të më kërkojë edhe mua, si një dele e humbur.
Rrethi i qiellit, Krijuesi Suprem i Zotit/ dhe Kisha e Krijuesit,/ Më konfirmon në dashurinë Tënde, dëshirat e tokës,/ pohimin besnik,// Ai që do njerëzimin.
Zoja e Shenjtë, më shpëto.
Nëse nuk do të ishte mëshira Jote, o Nënë e Zotit, ato të panumërta që i janë shpallur racës njerëzore, shpirti im do të ishte trishtuar dhe do të ishte zhytur në humnerën e dëshpërimit. Por ata që besojnë në ndërmjetësimin Tënd, imami do të fitojë shpresë për shpëtim.
Zoja e Shenjtë, më shpëto.
Të huajt e një manastiri e mërzitën Birin Tënd me ligësi dhe Ai shpalli Gjykimin e Tij të drejtë, edhe sikur ta shkatërroja, prandaj ndalo gojën e Nënës së Tij, që të mos dalë zëri i lutjes; por Më i Pastëri me guxim e tërhoqi dorën e Krishtit nga goja e Tij dhe Zoti e ktheu gjykimin e Tij në mëshirë. Duke i kujtuar këto gjëra, besoj edhe tek Ti, Nënë e Bekuar.
Lavdi Atit dhe Birit dhe Frymës së Shenjtë.
Në imazhin e Kupës së Pashtershme të Mëshirës, ju shfaqet në ikonë dhe na jep Birin Tënd për shpëtim, o Nënë e Mëshirshme. Për këtë arsye, unë, i munduar nga melankolia dhe dëshpërimi i zemëruar, bie në cepin e rrobës Tënde, duke kërkuar shpresën e shpëtimit për mua.
Dhe tani e përherë dhe në shekuj të shekujve, amen.
Me Lindjen e Birit Tënd, o Më i Shenjti, raca njerëzore përtërihet, ashtu siç ka marrë Adamin e ri. Dhe më lut që të përtërihem me pendim, duke mos guxuar të shikoj Zotërimin e Tij.
Kam dëgjuar, o Zot,/ e kam parë sakramentin Tënd,/ i kam kuptuar veprat e tua// dhe kam përlëvduar Hyjninë Tënde.
Zoja e Shenjtë, më shpëto.
Duke qenë se ke besim të fortë te Zoti, ti, o i Bekuar, e pranove me përulësi lajmin e mrekullueshëm të ngjizjes pa fara, duke tejkaluar të kuptuarit e njeriut. Më mëso gjithashtu se si të jetoj me besim dhe besim në mëshirën e Birit Tënd, i Cili u mishërua si një iriq për të shpëtuar mëkatarët nga vdekja e përjetshme.
Zoja e Shenjtë, më shpëto.
Ti nuk dyshoje, o Nënë e Zotit, për providencën hyjnore, kur Jozefi e dinte se je në barkun e një fëmije dhe mendoi të të lironte, por përkundrazi e forcove shpirtin me lutje. Më mëso të lutem me shpresë, o i Mirë, për mëkatin e vdekshëm të vrasjes së foshnjave nëpërmjet mendjemprehtësisë dhe zemërgurësisë.
Lavdi Atit dhe Birit dhe Frymës së Shenjtë.
Ti lindi Krishtin, Shpëtimtarin dhe Zotin në një strofkë të varfër, Më të Pastërin, me përulësi të mbështolle me pelena dhe të shtrive në një grazhd. Ndërsa e shikoj Atë, të mallkuarin, sikur ndoqa kotësinë e kësaj bote, me frikacak dhe inat e shkatërrova fëmijën tim.
Dhe tani e përherë dhe në shekuj të shekujve, amen.
Duke parë Birin e Dashur, të gozhduar në Kryq dhe të tradhtuar në dëshmor, qave, Nënë e Zotit, Malësore. Tani, në lavdinë e Qiellit, të ulur në të djathtën e Tij, mos i braktis mëkatarët që qajnë pandërprerë për ndërmjetësimin Tënd.
Na ndriço me urdhërimet e tua, o Zot,/ dhe me krahun tënd të lartë// Na jep paqen Tënde, o Dashur i Njerëzimit.
Zoja e Shenjtë, më shpëto.
Çliro Birin Tënd nga vdekja, engjëlli urdhëroi që Jozefi e mori në ëndërr: çohu, merre Fëmijën dhe Nënën e Tij dhe ik në Egjipt. Por unë jam i ngarkuar me gjumin e mëkatit, kam shkatërruar fëmijën tim të palindur, jam errësuar në mendjen time.
Zoja e Shenjtë, më shpëto.
Sa herë që një hajdut i egër është në rrugën e robërisë, ti dhe Jozefi jeni drita që shkëlqen në fytyrën e Birit tënd, o Nënë e Perëndisë. Për më tepër, zuzarët u zhvendosën dhe ju i lini të shkojnë pa dëm. Por fëmija im nuk mori kurrë mëshirë dhe u konsiderua si vrasës.
Lavdi Atit dhe Birit dhe Frymës së Shenjtë.
Drita e Ringjalljes ka arritur edhe në ferr, nga ku Biri Yt solli gruan e drejtë. Dhe iu luta të më ndriçonte shpirtin, në errësirën e dëshpërimit dhe pasioneve, që të pastrohesha me pendim.
Dhe tani e përherë dhe në shekuj të shekujve, amen.
Të udhëhequr nga Ylli i Krishtlindjes, Volët nga Persia erdhën te Krishti; Prandaj, edhe unë ndjek pa pushim shkëlqimin e mëshirës Tënde dhe nëpërmjet pendimit përpiqem të arrij faljen shpëtuese.
Unë do t'i derdh lutjen time Zotit dhe Atij do t'i shpall dhembjet e mia, / sepse shpirti im është mbushur me të liga / dhe jeta ime po i afrohet ferrit, / por unë lutem si Jona: nga afidet, o Zot, më ngri.
Zoja e Shenjtë, më shpëto.
Vajtimi i nënës hebreje për foshnjat e saj, të vrarë pafajësisht nga Herodi. Në të njëjtën kohë, të lutem Ty, Më e Pastër: Më jep lot për të vajtuar fëmijën që u shkatërrua nga mosbesimi dhe ligësia dhe unë iu luta Birit Tënd të banonte në paqe.
Zoja e Shenjtë, më shpëto.
Jona mbeti në barkun e balenës derisa Zoti e mëshiroi; Por me zemërgursinë time e shkatërrova në bark fëmijën që më kishte dhënë Zoti. Për më tepër, tani të lutem Ty, Më i Shenjti: më nxirr nga humnera e dëshpërimit.
Lavdi Atit dhe Birit dhe Frymës së Shenjtë.
Pasi gjete një fëmijë në bark, Elizabetës së drejtë në takim, Nënës së Zotit, u ngrite dhe Pararendësi kërceu në barkun e saj, duke parathënë lindjen e Birit të Perëndisë. Por në barkun e nënës kam një fëmijë, këshillues për pyetje të pahijshme, varfëria e të cilit më tremb në detyrimin e hidhur për të vrarë.
Dhe tani e përherë dhe në shekuj të shekujve, amen.
Barku juaj, Virgjëreshë e zgjedhur nga Zoti, u bë qielli dhe vendbanimi i Krishtit. Unë kam bërë vendin tim të shkatërrimit dhe një kënd lojërash pasionesh. Oh, pendimi im i hidhur, lutem të më çlirosh prej tij.
Të rinjtë e çifutëve në shpellë/ me guxim shkelën flakën/ dhe zjarrin e kthyen në vesë duke bërtitur: I bekuar je, o Zot, ati ynë.
Zoja e Shenjtë, më shpëto.
Në robërinë e Babilonisë, të rinjtë i shuanin me guxim flakët e shpellës, ndaj me vesën e mëshirës Tënde, o Nënë e Zotit, ujite luginën e tharë të shpirtit tim, që të rrjedhin lumenj pendimi përlotës.
Zoja e Shenjtë, më shpëto.
Kur Jezusi i ri dhe njeriu u rritën, zemra jote, o Nënë e Shenjtë, pa një ndarje të shpejtë dhe u rëndua nga trishtimi. Por unë guxova të pagëzohesha si nënë, sepse fëmija im as lindi, as nuk u rrit, më pak se i falur, por që në bark vdiq keq; Edhe sikur të doja ta qaj, nuk do të kem vendin ku do të pushojë.
Lavdi Atit dhe Birit dhe Frymës së Shenjtë.
Unë jam i denjë për flakën e zjarrit të pashueshëm, siç janë kurvarët dhe vrasësit, të cilët nuk do të trashëgojnë mbretërinë e Perëndisë. Por në mëshirën Tënde, Nënë e Zotit, ia besoj fëmijën e humbur, duke e lutur që ta çojë në vendpushimin e tij.
Dhe tani e përherë dhe në shekuj të shekujve, amen.
Arma jote ka kaluar nëpër pikëllimin e zemrës sate, o Virgjëreshë, sepse ti e di që Biri yt bën një flijim për njerëzit. Por unë, pasi e kam shkatërruar fëmijën tim, nuk kam menduar më për pikëllime dhe si vrasës jam.
Mbreti i Qiellit, / Të cilin të gjithë engjëjt këndojnë, // lavdërojnë dhe lavdërojnë në të gjitha shekujt.
Zoja e Shenjtë, më shpëto.
Kur mbaroi vera e Galilesë në dasmën në Kanë, ju bëtë një mrekulli me kërkesën tuaj, Jezusi e ktheu ujin në verë sipas fjalës suaj. Në të njëjtën kohë, me përulësi lutem që fëmija im i vrarë t'i thotë një fjalë nëne Birit tim.
Zoja e Shenjtë, më shpëto.
Ti je Nëna e Zotit, teksa lindi Krishtin Vetë Zotin, në mënyrë të mrekullueshme linde dhe rrite. Unë nuk jam i denjë të pagëzohem si nëna e fëmijëve të mi, megjithatë i besoj ata në mbrojtjen Tënde të nderuar.
Lavdi Atit dhe Birit dhe Frymës së Shenjtë.
Mos qaj për Mua Nënë, duke parë në varr, Biri yt të ngushëlloi, kur ti ra nga kryqi, e lau me lot. Por është mirë për mua të dëgjoj fjalët e Krishtit, vetëm për shkak të veprave të mia është zëri i dënimit të të drejtëve. Për më tepër, unë të lutem Ty: ndërmjetëso dhe më shpëto.
Dhe tani e përherë dhe në shekuj të shekujve, amen.
Të gjithë brezat e njerëzimit të nderojnë, Më i Shenjti, dhe të përlëvdojnë Birin Tënd, që është varur në Kryq, kujdesit të nënës Tënde që të gjithë popujt e tokës i janë përkushtuar. Mos pushoni së luturi Atij, Krishtit dhe Zotit tonë, për shpëtimin e mëkatarëve që shkatërruan fëmijët tuaj në bark.
Vërtet Nënën e Zotit të rrëfejmë, / me shpëtimin Tënd, o Virgjëreshë e pastër, // me fytyrat pa trup që të madhërojnë.
Zoja e Shenjtë, më shpëto.
Jo vetëm më e denja dhe më e lavdishmja nga të gjitha nënat, por edhe engjëlli dhe kerubini më i nderuar, më i lartësuari. Bëhu për mua, që kam humbur, Nënë e mëshirshme, mësho, ndriço, mëshiro dhe më shpëto.
Zoja e Shenjtë, më shpëto.
Ju iu lutë Zotit për faljen e armiqve të Tij, dhe Sauli, persekutuesi u pendua dhe u bë apostulli suprem Pal. Oh, fuqia e mrekullueshme e pendimit! Oh, guxim i madh përpara Birit dhe Zotit të Nënës Më të Pastër, të cilit i hapen portat e Qiellit për mëkatarët e mallkuar.
Lavdi Atit dhe Birit dhe Frymës së Shenjtë.
Me hajdutin e matur i thërras Birit Tënd: më kujto, o Zot, në Mbretërinë Tënde. Por ti, Virgjëreshë e pastër, gëzohu dhe gëzohu, sepse Biri yt u ringjall prej së vdekurish dhe na dha Ngjalljen dhe jetën e përjetshme.
Dhe tani e përherë dhe në shekuj të shekujve, amen.
Kur erdhi koha e nisjes suaj, Biri juaj dhe Zoti zbritën nga Parajsa, duke marrë shpirtin tuaj në duart e Tij, duke krijuar nder të madh për engjëjt më të lartë. Nuk do të pushoj së luturi Ty, Shumë i Pastër, që të më kujtosh mua në Mbretërinë e Birit Tënd, veçanërisht fëmijët e pafajshëm të vrarë nga nënat e tyre.
Oh, Nëna Më e Bekuar dhe Më e Lavdishmja nga të gjitha bijat tokësore! Unë bie në këmbët e Tua dhe me lot lutem nga përrenjtë e hirit Tënd që të më japësh një pikë mëshirë dhe të më vadisësh zemrën time të tharë nga pasionet dhe pikëllimet. Ndrico mendjen time, të errësuar nga mëkatet e vdekshme, me rrezet e mirësisë Tënde, që të arrij te njohja e besimit të vërtetë dhe të kuptoj rënien time. Pasi e kam shkatërruar fëmijën tim në bark, nuk guxoj të shikoj nga qielli, por vetëm për dhënien e pendimit guxoj të kërkoj.
Mëshirat e tua janë të panumërta, o Nënë e Perëndisë, për gjininë njerëzore mëkatare, për këtë të lutem Ty: si për një njeri të lashtë, po shkoj të bëj të keqen, më jep edhe mua një gëzim të papritur të kthimit dhe këshillës së Hyjnores; Sikur ndonjëherë më pushton sëmundja e dehjes, shuaj pasionet e mia me kupën e pashtershme të mëshirës Tënde; Sepse të humburit janë Kërkuesit, më kërkoni edhe mua, që kam humbur në mëkate; Ashtu si murgjit e shkujdesur, hiqni nga unë gjykimin e drejtë dhe më jepni gëzim dhe ngushëllim shpëtimtar, duke kërkuar mëshirë nga Biri juaj; shuaj hidhërimet e mia, me pendim lotues duke e ngushëlluar shpirtin tim të sëmurë; Zoti e shikoi përulësinë Tënde dhe e bëri Çështjen e Birit të Tij, dhe gjithashtu më udhëzoi se si ta mbaj kryqin tim me përulësi dhe në këtë mënyrë të fitoj mëshirën e Perëndisë. A nuk kam asnjë ndihmë për Ty, asnjë shpresë tjetër, Më e Bekuar Virgjëreshë, Nuse pa nuse, se ti më ruan dhe më mbulon me mbulesën Tënde të mirësisë së pafund përjetë. Amen.