Do Prawdziwego Hierarchy Jezusa Chrystusa, składającego Bogu Ojcu na ołtarzu krzyża czystą, nieskalaną ofiarę za nas grzeszników i dając nam Swoje Ciało i Krew Pij Swoją, oddając sakrament w mocy Ducha Świętego, tym czasownikiem: ilekroć to czynisz, czyń na Moją pamiątkę: Modlę się przez Twoją najdroższą Krew, o wielkie zbawienie, naszą wartość, modlę się przez tę przedziwną i nieprzeniknioną miłość, chociaż tak bardzo nas umiłowałeś niegodny, bo nas obmyłeś od naszych grzechów swoją krwią: Naucz mnie Twojego niegodnego sługę, który wraz z innymi Twoimi darami do rangi kapłaństwa, nie według mojej pracy, ale według Ciebie sam raczyłeś wzywać miłosierdzia: naucz, że chcę dokonać takiej tajemnicy Duchem Twoim, z wielką czcią i czcią, z wielką pobożnością i bojaźnią, na obraz godny czynić. Spraw, abym, Panie Jezu Chryste, przez Twoją łaskę zawsze siał majestat tajemnicy, wierzył i rozumiał, czuł i mocno się trzymał, mówił i myślał stosownie do Ciebie i pożytecznie dla mojej duszy. Niech Twój dobry Duch wstąpi w moje serce, przemówi cicho, głosząc całą prawdę o tak wielu tajemnicach, które głęboko się pogłębiły i zalały Bożą krwią. Przez wzgląd na Twoje miłosierdzie, spraw, abym teraz i zawsze czystym sercem i myślą sprawował święty obrzęd. Oczyść swoje serce z nieczystych, podłych, bezczynnych i szkodliwych myśli. Chroń świętych aniołów wierną opieką i silną milicją, aby wróg wszelkich błogosławieństw uszedł do wstydu mocą tak dużej ilości sakramentu i ręką Twojego świętego anioła, zostaw ode mnie, mojego Chrystusa i wszystkich Twoich sług ducha pychy, próżności, zazdrości, wściekłości, rozpusty, nieczystości, niewiary i bluźnierstwa, aby zawstydzili się ci, którzy nas prześladują. Ci, którzy będą chcieli nas zniszczyć, zginą.
Królu siły, czystości i czystości, Kochany, Boże, rosą Twojego błogosławieństwa z góry, zgaś w moim ciele cały płomień namiętności, aby cała dusza i ciało żyły we mnie czystością, wraz z innymi Twoimi darami, które są Ci naprawdę miłe: abym z nieskażonym ciałem i czystym sercem mógł złożyć Ci ofiarę chwały, z wielką skruchą serca, z wylewającymi się łzami, z taką czcią i bojaźnią, w takiej czystości ciała i ducha, to musi się dopełnić niebiańska Boska ofiara, gdzie Twoje Ciało jest zasadniczo spożywane, a Twoja Krew zasadniczo pijana, gdzie rzeczy w górze współdziałają ze sobą, gdzie aniołowie stoją osobiście, gdzie kapłan i ofiara są składane w sposób cudowny i niewysłowiony, Ty sam jesteś ofiarowany. A któż jest godzien tego dokonać, jeśli nie Ty sam, Wszechmogący Panie, jesteś godzien stworzyć ofiarę? Wiemy, że jestem naprawdę znany i wyznaję to Twojemu miłosierdziu, że nie jestem godzien przystępować do takich tajemnic ze względu na moje liczne i niezliczone grzechy, ale naprawdę, i wierzę całym sercem i wyznaję ustami, że możesz mnie uczcić, tylko Ty sam, który zostałeś poczęty w nieprawości i narodził się zdolny do oczyszczenia. Przez tę Twoją wszechmoc proszę Cię: obdarz mnie grzesznika tą niebiańską ofiarą z bojaźnią i drżeniem, czystym sumieniem, wylewem łez, w duchowej radości i weselu Boską ofiarę: niech mój umysł odczuje błogosławieństwo Twojego przyjścia, słodycz i zastęp Twoich świętych aniołów wokół mnie:
I tak, Panie, pamiętając o Twojej zbawczej Męce, przystępuję do Twojego ołtarza, choć niegodny, aby złożyć Ci ofiarę poświęconą Tobie i złożyć ją na pamiątkę Twojego zbawienia, które wyznaczyliśmy. Przyjmij to, modlę się do Ciebie, mój Boże, za Kościół Twoich Świętych i za cały lud, któremu zaopatrzyłeś swoją cześć i krew. A beze mnie grzesznik wśród Ciebie chciał być orędownikiem przez Ciebie i przez nich, a nawet gdybyś nie znalazł we mnie dowodów dobrych uczynków, powierzona mi została posługa pojednania i nie wyrzekłeś się tego, bo nie ze względu na mnie. niegodziwości, cena waszego zbawienia zostanie utracona, dla którego sami raczyliście przyjąć zbawczą ofiarę i pojednanie.
Przynoszę Ci, Panie, [jeśli raczysz spojrzeć miłosiernie] na smutki ludzi, jęki jeńców, cierpienia biednych, potrzeby podróżujących, smutki słabych, słabości starych, łkanie dzieci, śluby dziewic, modlitwy wdów i czułość sierot. Bo Ty jesteś miłosierny wobec wszystkiego i nie gardzisz niczym, co stworzyłeś. Pamiętaj, taki jest nasz ustrój, bo Ty jesteś naszym Ojcem: nie gniewaj się na nas i nie zamykaj przed nami łona litości Twojej, Panie, bo nie w naszych sprawiedliwościach wylewamy nasze prośby przed oblicze Twoje, lecz w Twoich miłosierdziach jest ich wiele. Oddal od nas, Panie, nasze nieprawości i ogniem Twojego Świętego Ducha miłosiernie nas spal: oddal serce kamienne od naszego ciała, a daj serce cielesne, bojące się Ciebie, kochające, czczące, naśladujące Ciebie i karmiące się Tobą. Prosimy, Mistrzu, o Twoją hojność, aby z jasnym obliczem cieszyło się Twoje dziedzictwo, oczekujące na Twoje święte imię: i niech ta sama modlitwa, ta sama prośba Będzie obrzydzona, Ty uczysz nas modlić się, nawet jeśli sam jesteś gotowy słuchać, a kiedy prosimy o miłosierdzie, spełniamy je.
Do Ciebie, Ojcze Święty, modlimy się za dusze wiernych zmarłych, aby ten wielki pobożny sakrament był dla nich wybawieniem, zbawieniem, radością i wieczną radością: Panie Boże mój, udziel im dziś zupełnego i zupełnego pocieszenia od Ciebie, Chleba Prawdziwego, Żywego, który z nieba zstąpiłeś i dałeś życie światu, z ciała Twojego Świętego, Baranka nieczystego, gładzącego grzechy świata. Daj im pić strumień Twojej dobroci, który wypłynął z Twojego przebitego żebra na krzyżu, aby mogli radować się Twoją świętą czcią i chwałą.
Modlę się do Pana o Twoją dobroć: niech dopełnienie Twojej Boskości zstąpi na ten chleb i ten kielich, niech zstąpi niewidzialny obraz Twojego Ducha Świętego i niepojęta chwała, jak przed ofiarami ojców, jak te nasze, niech uczyni Twoje Ciało i Krew, a Twój mniej niegodny sługa nauczy Cię sprawowania sakramentu: Przyjmij z moich rąk ofiarę akceptowalną i miłosierną dla zbawienia wszystkich żywych i wszystkich żywych. martwy.
Modlę się do Ciebie, Panie, przez wzgląd na Twoje Najświętsze Ciało i Krew Twojego Sakramentu, abyśmy zawsze w Twojej świątyni byli karmieni i pijani, oczyszczani, uświęceni i adorowani, tak wzmacniani Twoją mocą, przychodząc z czystym sumieniem do Twojego ołtarza, mam w sobie ten niebieski sakrament na życie i zbawienie, według Twojego świętego słowa: Chleb, który dam, jest moje ciało, i ja oddam za życie świata: kto mnie spożywa, a on będą żyć dla Mnie. Najsłodszy Chlebie, uzdrów usta mego serca, abym poczuł w sobie Twoją słodką miłość: ulecz każdą dolegliwość, a poza Tobą w żaden sposób nie będę pragnął piękna. Chleb najczystszy, pełen słodyczy i aromatów, wejdź do mojego serca i napełnij moją duszę słodyczą Twojego kadzidła. Aniołowie w niebie obficie się Tobą żywią: niech i przybysz na ziemi nasyci się Tobą według swej siły. Chlebie Święty, Chlebie Żywy, Chlebie Upragniony, zstąp z nieba i daj życie światu, przyjdź do mojego serca i oczyść mnie od wszelkiej zmazy ciała i ducha: wejdź do mojej duszy na zewnątrz i wewnątrz, uświęcając i oświecając: bądź moją stałą opiekunką duszy i zdrowia ciała. Oddalaj ode mnie tych, którzy występują przeciwko mnie, niech ci, którzy mnie nienawidzą, uciekną przed Twoim obliczem, abym był przez Ciebie chroniony, przejdę z Tobą do Twojego wiecznego królestwa, gdzie nie w zasłonie, ale twarzą w twarz. Będziemy oglądać Twoje oblicze, gdy przekażesz królestwo Bogu i Ojcu, aby Bóg był wszystkim we wszystkich. Do tej pory łaknę i pragnę, ale wtedy będę nasycony, gdy objawi mi się Twoja chwała, w której królujesz z Ojcem i Duchem Świętym na wieki, amen.