Ta modlitwa, ułożona przez św. Ambrożego z Optiny, została rozdana wierzącym w kazańskiej pustelni Ambrosiewskiej w pobliżu wsi. Szamordino
Boże! Stwórco wszystkich stworzeń, dodając miłosierdzie do miłosierdzia, uczyniłeś mnie godną bycia matką rodziny; Twoja łaska dała mi dzieci i ośmielę się powiedzieć: to Twoje dzieci! Ponieważ dałeś im istnienie, ożywiłeś ich nieśmiertelną duszą, ożywiłeś przez chrzest do życia zgodnie z Twoją wolą, adoptowałeś i przyjąłeś na łono Twojego Kościoła, Panie!
Zachowaj ich w stanie łaski aż do końca ich życia; spraw, aby byli uczestnikami sakramentów Twojego Przymierza; uświęć swoją prawdą; niech będzie uświęcone Twoje święte imię w nich i przez nich!
Udziel mi łaskawej pomocy w ich wychowaniu na chwałę Twojego imienia i dla dobra bliźniego! Daj mi metody, cierpliwość i siłę do tego celu!
Naucz mnie zasiać w ich sercach korzeń prawdziwej mądrości – Twój strach! Oświeć ich światłem Twojej mądrości, która rządzi wszechświatem!
Niech Cię kochają całą duszą i myślami; niech całym sercem przylgną do Ciebie i niech przez całe życie drżą na Twoje słowa!
Daj mi zrozumienie, abym ich przekonał, że prawdziwe życie polega na przestrzeganiu Twoich przykazań; ta praca, wzmocniona pobożnością, przynosi pogodne zadowolenie w tym życiu, a w wieczności – niewypowiedzianą błogość. Otwórz im zrozumienie Twojego Prawa!
Niech do końca swoich dni przyczyniają się do poczucia Twojej wszechobecności; zasiej w ich sercach strach i wstręt przed wszelką niegodziwością, aby byli nienaganni na swoich drogach; Niech zawsze pamiętają, że Ty, Wszechdobry Boże, jesteś orędownikiem Twojego prawa i sprawiedliwości!
Zachowaj ich w czystości i czci dla Twojego imienia! Niech nie dyskredytują Twojego Kościoła swoim zachowaniem, ale niech żyją według jego wskazówek.
Zainspiruj ich pragnieniem pożytecznego nauczania i uczyń zdolnymi do każdego dobrego uczynku!
Oby nabyli prawdziwego zrozumienia tych obiektów, których informacje są niezbędne w ich stanie; niech zostaną oświeceni wiedzą korzystną dla ludzkości.
Bóg! Spraw, abym wyrył niezatarte ślady w umysłach i sercach moich dzieci strach przed partnerstwem z tymi, którzy nie znają Twojego strachu, aby zaszczepić w nich wszelki możliwy dystans od wszelkich sojuszy z bezprawiem; niech nie słuchają zgniłych rozmów; Niech nie słuchają niepoważnych ludzi; Niech nie sprowadzą ich z Twojej ścieżki złymi przykładami; Niech nie ulega pokusie faktu, że czasami droga niegodziwych na tym świecie kończy się sukcesem.
Ojcze Niebieski! Daj mi łaskę, abym starał się, jak tylko mogę, kusić moje dzieci moimi czynami, ale mając stale na uwadze ich zachowanie, odwracał je od błędów, poprawiał ich błędy, powstrzymywał ich upór i zawziętość, powstrzymywał się od dążenia do próżności i frywolności; Niech nie dają się ponieść szalonym myślom; Niech nie idą za swoim sercem; Niech nie zapominają o Tobie i Twoim Prawie.
Niech nieprawość nie zniszczy ich umysłu i zdrowia, niech grzechy nie osłabią ich sił psychicznych i fizycznych.
Sprawiedliwy Sędzio, który karzesz dzieci za grzechy rodziców do trzeciego i czwartego pokolenia, odwróć od moich dzieci taką karę, nie karz ich za moje grzechy, ale skrop je rosą Twojej łaski; niech rozwijają się w cnocie i świętości; Niech wzrastają na Twoją korzyść i miłość pobożnych ludzi. Ojcze hojności i wszelkiego miłosierdzia!
Zgodnie z moim rodzicielskim uczuciem życzyłbym moim dzieciom wszelkiej obfitości ziemskich błogosławieństw, życzyłbym im błogosławieństw z rosy niebieskiej i tłustości ziemi, ale niech Twoja święta wola będzie z nimi!
Zorganizuj ich los według Twojego upodobania, nie pozbawiaj ich chleba powszedniego w życiu, ześlij im wszystko, czego potrzebują, aby na czas osiągnęli błogą wieczność; bądź miłosierny dla nich, gdy zgrzeszą przed Tobą; nie przypisujcie im grzechów młodości i niewiedzy; wprowadź w ich serca skruchę, gdy opierają się kierownictwu Twojej dobroci; Ukaraj ich i zmiłuj się, kierując ich na drogę, która Ci się podoba, ale nie odrzucaj ich od Swojego oblicza!
Przyjmij ich modlitwy z łaską; obdarz ich sukcesem w każdym dobrym uczynku; nie odwracaj od nich swego oblicza w dniach ich ucisku, aby nie spotkały ich pokusy ponad siły. Przyćmij ich swoim miłosierdziem; Niech Twój Anioł idzie z nimi i chroni ich przed wszelkim nieszczęściem i złą ścieżką. Wszechmiłosierny Boże!
Uczyń mnie matką, która raduje się ze swoich dzieci, aby były moją radością w dniach mojego życia i podporą na starość. Czcij mnie, ufając w Twoje miłosierdzie, abym wraz z nimi pojawił się na Sądzie Ostatecznym i z niegodną śmiałością powiedział: Oto jestem i moje dzieci, które Mi dałeś, Panie!
Tak, razem z nimi, wysławiając niewysłowioną dobroć Twoją i odwieczną miłość, wysławiam na wieki wieków Twoje Najświętsze Imię, Ojca, Syna i Duszy Najświętszej. Amen.