Ακολουθώντας τον Αμνό του Αγνότερου και του Ποιμένα,/ το λεκτικό αρνί Τατιανό/ δεν φοβήθηκες τα νοερά θηρία, αλλά οπλίστηκες με το σημείο του σταυρού, τα ανέτρεψες μέχρι τέλους,/ και μπήκες στον Ουράνιο φράχτη, // όπου θυμάσαι κι εμάς, τον πολύσοφο μάρτυρα του Χριστού.
Έλαμψες μες στα βάσανά σου, παθοφόρε,/ βάφτηκες με το αίμα σου, και σαν κόκκινο περιστέρι, πέταξες στον Παράδεισο, Τατιάνο // κι εσύ να προσεύχεσαι πάντα να σε τιμήσω.
Ω άγιε μάρτυς Τατιανό, νύφη του Γλυκότατου Νυμφίου σου Χριστού! Στον Αμνό του Θείου Αρνίου, το περιστέρι της αγνότητας, το μυρωδάτο σώμα του πόνου σκεπάστηκε σαν βασιλικό ένδυμα, αριθμημένο ανάμεσα στα πρόσωπα του Ουρανού, χαίρεται τώρα με αιώνια δόξα, από τις ημέρες της νεότητας του υπηρέτη της Εκκλησίας του Θεού, που τηρούσε την αγνότητα και αγάπησε τον Κύριο πάνω από όλα τα καλά! Σας προσευχόμαστε και σας ζητάμε: ακούστε τα αιτήματα της καρδιάς μας και μην απορρίψετε τις προσευχές μας, δώστε αγνότητα σώματος και ψυχής, εμπνεύστε αγάπη για τις θεϊκές αλήθειες, οδηγήστε μας στον ενάρετο μονοπάτι, Ζητήστε από τον Θεό αγγελική προστασία, γιατρέψτε τις πληγές και τα έλκη μας, προστατέψτε τη νιότη μας, δώστε μας μια ανώδυνη και άνετη ώρα θανάτου, βοήθα μας στα γηρατειά μας. στη φυλακή της αμαρτίας, δίδαξέ μας στη μετάνοια γρήγορα, ανάψε τη φλόγα της προσευχής, μη μας αφήνεις ορφανούς, ώστε δοξάζοντας τα βάσανά σου, να στέλνουμε δοξολογία στον Κύριο, νυν και αεί, και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
*Μινέα. 12 Ιανουαρίου.