Zot, na jep të shohim mëkatet tona, në mënyrë që mendja jonë, e tërhequr tërësisht në vëmendjen e mëkateve tona, të pushojë së shikuari gabimet e fqinjëve tanë dhe kështu t'i shohë të gjithë fqinjët tanë si të mirë. Jepi zemrave tona të lëmë shqetësimin shkatërrues për të metat e fqinjit tonë, të bashkojmë të gjitha shqetësimet tona në një shqetësim për fitimin e pastërtisë dhe shenjtërisë të urdhëruar dhe përgatitur për ne nga Ti. Na jep neve, që kemi përdhosur rrobat e shpirtrave tanë, t'i zbardhim përsëri: ata tashmë janë larë me ujërat e pagëzimit; tani, pas përdhosjes, ato duhet të lahen me ujëra lotësh. Na jep të shohim, në dritën e hirit Tënd, sëmundjet e ndryshme që jetojnë në ne, duke shkatërruar lëvizjet shpirtërore në zemër, duke futur në të gjakun dhe lëvizjet trupore, armiqësore ndaj Mbretërisë së Perëndisë. Na jep dhuratën e madhe të pendimit, të paraprirë dhe të krijuar nga dhurata e madhe e të parit të mëkateve tona. Na mbro me këto dhurata të mëdha nga humnera e vetë-mashtrimit, që hapet në shpirt nga mëkatësia e tij e pavërejtur dhe e pakuptueshme; lind nga veprimi i epshit dhe kotësisë së pavërejtur dhe të pakuptueshme. Na mbro me këto dhurata të mëdha në rrugën tonë drejt Teje dhe na jep të arrijmë Ty, që i quan mëkatarët e rrëfyer dhe i refuzon ata që e njohin veten të drejtë, që të mund të të lavdërojmë përgjithmonë në lumturinë e përjetshme, të Vetmin Perëndi të Vërtetë, Shëlbuesin e robërve, Shpëtimtarin e të humburve. Amen.
* * *
Ki mëshirë për mua, o Perëndi, ki mëshirë për mua, sepse shpirti im ka besim te ti dhe shpresoj në hijen e krahut tënd, deri sa të kalojë paudhësia. Unë do t'i thërras Perëndisë Më të Lartit, Perëndisë që më ka bërë mirë. Ai dërgoi nga qielli dhe më shpëtoi, duke u dhënë si qortim atyre që më shkelin: Zoti dërgoi mëshirën e tij dhe të vërtetën e Tij dhe më çliroi shpirtin nga mesi i Skimnëve. Pospakh është i hutuar: bijtë e njerëzimit, dhëmbët e armëve dhe shigjetave të tyre, dhe gjuha e tyre është një shpatë e mprehtë. Ngjitu në qiell, o Perëndi, dhe lavdia jote shtrihet në të gjithë tokën. Ti ke përgatitur një rrjetë për këmbët e mia dhe një llucë për shpirtin tim; ke hapur një gropë para meje dhe ke rënë lakuriq. Zemra ime është gati, o Zot, zemra ime është gati: Unë do të këndoj dhe do të këndoj në lavdinë time. Çohu, lavdia ime, çohu, psalter dhe qeste, unë do të ngrihem herët. Do të të rrëfej midis popullit, o Zot, do të këndoj në mes të popullit, sepse mirësia jote është madhëruar deri në qiej dhe deri në retë e së vërtetës sate. Ngjitu në qiell, o Perëndi, dhe lavdia jote shtrihet në të gjithë tokën.
1 Shën Ignatius (Brianchaninov). Përvojat asketike. Vëllimi 2.
2 Përkthim sinodal.
Shih SIN