Odrzuciłeś życie świata/i uciekłeś przed buntem świata/o święty i niosący Boga Ojcze Nilu,/nie leniwiłeś się w zbieraniu rajskich kwiatów z pism swoich ojców/i zawładnąwszy pustynią,/rozkwitłeś jak wiejska ziemia,/stąd przeszedłeś do siedzib niebieskich;/naucz nas, którzy uczciwie Cię czcimy,/kroczyć Twoją królewską drogą// i módl się za nasze dusze.
Na miłość Chrystusa, odszedłszy od trudów doczesnych, / zamieszkałeś na pustyni z radosną duszą, / dobrze się na niej pracowałeś / jak anioł na ziemi, Ojcze Nilu, żyłeś: / czuwaniem i postem wyczerpałeś na wieki ciało swoje dla życia. / Już teraz zostałeś uhonorowany, / w świetle nieopisanej radości Trójcy Przenajświętszej ze świętymi Przychodzimy, / módlcie się, módlcie się, upadajcie, dziecko, / o uchronienie się od wszelkich oszczerstw i złych okoliczności / widzialnych i niewidzialnych wrogów / / i ocalenie naszych dusz.
O, wielebny i błogosławiony Ojcze Nile, nasz Boski mądry mentor i nauczyciel! Ty, na miłość Bożą, oddalając się od światowych kłopotów, raczyłeś osiedlić się na nieprzejezdnej pustyni i dziczy i jak owocująca winorośl, rozmnożywszy dzieci pustyni, ukazałeś im w słowie, Piśmie i życiu obraz wszystkich cnót monastycznych i niczym Anioł w ciele, mieszkając na ziemi, teraz w wioskach niebieskich, gdzie celebrują nieustanny głos, zostajesz zainstalowany i stojąc przed Bogiem od oblicza świętych, nieustannie przynosicie Mu chwałę i chwałę. Prosimy Cię, błogosławiony Boże, naucz nas, którzy mieszkamy pod Twoim dachem, abyśmy niezawodnie kroczyli Twoimi śladami: kochali Pana Boga całym sercem, pożądali Jego samego i wokół Niego. Abyśmy myśleli jednomyślnie, odważnie i umiejętnie, walczyli z myślami i zamierzeniami wroga, który nas ściąga w dół i zawsze go pokonywał; kochajcie wszelką ciasnotę życia monastycznego i nienawidźcie czerwonego świata tej miłości ze względu na Chrystusa i zaszczepiajcie w sercach swoje wszystkie cnoty, nad którymi sami się wypracowaliście. Módlcie się do Chrystusa Boga, a za wszystkich prawosławnych chrześcijan żyjących na świecie oświeci umysł i oczy serca, prowadząc do zbawienia i utwierdzi ich w wierze i pobożności, a w przestrzeganiu swoich przykazań, zbawi nas od pochlebstw tego świata i da im i nam odpuszczenie grzechów, a do tego, zgodnie ze swoją fałszywą obietnicą, doda wszystko, czego potrzebujemy do naszego tymczasowego życia. Tak, na pustyni i na świecie będziemy wieść życie ciche i ciche, z całą pobożnością i uczciwością, i będziemy Go chwalić ustami i sercem razem z Jego Ojcem Początkiem i przez Jego Najświętszego, Dobrego i Życiodajnego Ducha, zawsze, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
*Minea. 7 maja.
** Pratisya - depcz, depcz.