როდესაც მე, ავადმყოფობით დათრგუნული, ვგრძნობ ჩემი მიწიერი არსებობის მოახლოებულ დასასრულს: უფალო, შემიწყალე მე.
როცა ჩემი საწყალი გული, ბოლო ცემაში, სტკივა და მომაკვდავი ტკივილით იწუწუნება: უფალო, შემიწყალე მე.
როცა თვალი უკანასკნელად ამევსო ცრემლით იმის ფიქრით, რომ მთელი ჩემი სიცოცხლე შეურაცხყოფდი შენ, ღმერთო, ჩემი ცოდვებით: უფალო, შემიწყალე მე.
როცა ჩემი გულის აჩქარებული ცემა იწყებს ჩემი სულის შედეგს აჩქარებს: უფალო, შემიწყალე მე.
როცა ჩემი სახის მოკვდავი ფერმკრთალი და ჩემი ცივი სხეული შიშით ატყდება ჩემს საყვარელ ადამიანებს: უფალო, შემიწყალე მე.
როცა მხედველობა დამიბნელდება და ხმა ამომწყდება, ენა ქვად მექცევა: უფალო, შემიწყალე მე.
როცა საშინელი აჩრდილები და ხილვები იწყებენ სასოწარკვეთას შენი წყალობისაკენ: უფალო, შემიწყალე მე.
როცა ჩემი დანაშაულის მოგონებებითა და შენი განკითხვის შიშით გაოგნებული სული ამოიწურება ჩემი ხსნის მტრებთან ბრძოლაში, რომლებიც ცდილობენ ჩემს ჩათრევას ტანჯვის სიბნელეში: უფალო, შემიწყალე მე.
როცა სიკვდილის ოფლმა დამასველა და სული მტკივნეული ტანჯვით შორდება სხეულს: უფალო, შემიწყალე მე.
როცა მოკვდავი სიბნელე ხურავს ამ სამყაროს ყველა საგანს ჩემი ბუნდოვანი მზერით: უფალო, შემიწყალე მე.
როდესაც ჩემს სხეულში ყოველგვარი შეგრძნება წყდება, ვენები დამიბუჟდება და ჩემი კუნთები ქვად იქცევა: უფალო, შემიწყალე მე.
როცა ადამიანთა ლაპარაკი და მიწიერი ხმები ჩემს ყურამდე აღარ აღწევს: უფალო, შემიწყალე მე.
როცა სული გამოჩნდება შენი სახის წინაშე, ღმერთო, შენი დანიშნულების მოლოდინში: უფალო, შემიწყალე მე.
როცა დავიწყებ შენი განკითხვის სამართლიანი განაჩენის ყურადღების გამახვილებას, რომელიც განსაზღვრავს ჩემს მარადიულ ბედს: უფალო, შემიწყალე მე.
როცა სულისაგან მიტოვებული სხეული ხდება ჭიებისა და ხრწნის მტაცებელი და, ბოლოს და ბოლოს, მთელი ჩემი შემადგენლობა მტვრად იქცევა: უფალო, შემიწყალე მე.
როცა შენი მეორედ მოსვლისას საყვირის ხმა გააღვიძებს ყველას და იხსნება ჩემი საქმეების წიგნი: უფალო იესო ქრისტე, ძეო ღვთისაო, შემიწყალე მე, შენი ცოდვილი მონა (სახელი). შენს ხელში, უფალო, ვადიდებ ჩემს სულს. ამინ.
* * *
მამაო ზეციერო, გამომსყიდველო იესო ქრისტე, სულო წმიდაო ღმერთო, ჭეშმარიტო, ერთადერთო და უზენაეს ნუგეშისმცემელო! როცა აღსრულდება ჩემი დრო, რომელიც შენ დამინიშნეს, როცა ჩემი დღეები, რომლებიც შენ დაწერე შენს წიგნში, მიაღწევს თავის დასასრულს, მაშინ მომეცი კურთხეული და მშვიდობიანად წასვლა სიცოცხლის თესლიდან, განდევნე ჩემგან სამყაროს სიყვარული და მეტი სიცოცხლის სურვილი; მომეცი გული, რომელიც მზადაა სიხარულით წავიდეს აქედან. აკრძალეთ ყოველგვარი საშინელება და შიში; დამიფარე მტრის განსაცდელისგან. შეიარაღე ჩემი სული შენი სიმართლის იარაღით, რწმენის ფარით და ხსნის მუზარადით; რადგან შენ, უფალო იესო ქრისტე, ხარ ჩემი სიბრძნე, ჩემი სიმართლე, ჩემი განწმენდა და გამოსყიდვა, ჩემი სიცოცხლე, ჩემი ნუგეში, ჩემი მშვიდობა და ჩემი სიხარული. ჩამაცვა შენი სიმართლის საქორწილო სამოსელი, რათა ჩემი სული გამოჩნდეს შენს წინაშე სუფთა, უნაოჭო და მომეცი შენი სასიხარულო სიტყვა: მოდი, კურთხეულო უფლისა, დაიმკვიდრე შენთვის თავიდანვე გამზადებული მამის სასუფეველი და შედი შენი უფლის სიხარულში. ამინ.
* * *
ყოვლადბრძენი და უმშვენიერესი წმიდანო, ქრისტეს დიდმოწამე ბარბარე! ნეტარ ხარ შენ, რამეთუ ღმრთის ამქვეყნიური სიბრძნე არ გამოგიცხადა ღმრთის ხორცსა და სისხლსა, არამედ თვით ღმერთმა ზეციერმა მამამ, რომელიც ასევე შენია, მოღალატე მამის რწმენის გამო, მიტოვებული, განდევნილი და მოკლული მიიღეს მის საყვარელ ასულად, ხრწნილების მფლობელობაში მიიღეს. მოწამეობრივი შრომა ზეცის განსასვენებლად, სამეფოს შეცვლა; განადიდეთ თქვენი დროებითი სიცოცხლე, მისი სიკვდილით შეჩერებული მისი კალიკოს გულისთვის, პატივით, როგორც სული ზეციური მბრძანებელი სულების სახიდან, მაგრამ სხეული დედამიწაზე მათ ანგელოზურ ტაძარში მცნების ანგელოზის შენარჩუნება ხელუხლებლად, პატიოსნად და სასწაულებრივად. კურთხეულ ხარ, ქრისტე ძეო ღვთისაო, ზეციური სიძე, უმეცარი ქალწული, რომელსაც უნდა ჰყავდეს მისი სიკეთე, შენი მზრუნველი, მთელი თავისი ტანჯვით, ჭრილობებით, სიამოვნებით, ჭრითა და თავები, თითქოს ყველაზე ძვირფასი ჭურჭლით ცდილობდი მათ დაამშვენებლად: დიახ, როგორც ქმარი ერთგულია, როგორც ქმარი ერთგული. ამბობდა: მივიღე. მაგრამ ჩემს სულს უყვარდა იგი, ეჭირა იგი და არ მიატოვა იგი. ნეტარ ხარ შენ, რამეთუ სულიწმიდა დაისვენა შენზე და სულიერმა ასწავლა სულიერი მსჯელობა და უარყავი კერპებში ბოროტების ყველა სული, რადგან ისინი დამღუპველია, და შეიცნო ერთი სული ღმერთი, როგორც ჭეშმარიტი თაყვანისმცემელი, შენ პატივს სცე სულითა და ჭეშმარიტებით, პატივს ვცემ სამებას. თქვენ განადიდეთ ეს წმიდა სამება სიცოცხლესა და სიკვდილშიც, აღსარებათა და ტანჯვით და მთხოვეთ მე, ჩემო წარმომადგენლად, როგორც ყოველთვის სამმაგი ვარ, რწმენა, სიყვარული და იმედი, პატივს ვცემ სამებას, როგორც სათნოებას. იმამი რწმენის ლამპარია, მაგრამ კეთილი საქმეების ზეთი ფუჭია: შენ, ბრძენო ქალწულო, შენი ტანჯული ხორცი, სისხლით სავსე და ჭრილობებით დაღვრილი, როგორც ლამპარი, რომელსაც აქვს, მიეცი შენი ზეთიდან, რათა ჩემი სულის შემკულობით ვიყო ღირსი და მე, შენი უღირსი მსახური (სახელი), ვიქნები ღირსი შევიდე შენს სასახლეში. მე ვარ დედამიწაზე მყოფი და უცხო, როგორც ყველა მამაჩემი: მარადიული კურთხევა მემკვიდრეს და კურთხეული ვახშამი ზეცის სასუფეველში მონაწილეს, როგორც ცხოვრების გზაზე, ღვთაებრივი ტრაპეზის დროს, აქ და ქვეყნიერებიდან გამოსვლისას, მომეცი სასურველი ხელმძღვანელობა: ელია ამბობდა: ადექი, ჭამე და დალიე, რადგან ღვთაებრივი სხეულისა და საიდუმლოების სისხლის მადლით განმტკიცდი, ჩემი სულის ციხესიმაგრეში გავივლი სიკვდილის გრძელ გზას, ცის მთამდეც: და იქ, აბანოს სამი სარკმლით, ღვთის რწმენით იხილე სამება, შენთან ერთად ვიქნები ხილვის ღირსი და ღირსი ვიქნები. ამინ.
* * *
რეჰ: ჩემს გზას დავიცავ, ენით რომ არ შევცოდო: პირით დავიცვა, რომ ცოდვილი არ აღდგეს ჩემს წინაშე. მე დავდუმდი და დავმდაბლდი, და დავდუმდი კურთხევისგან, და ჩემი სნეულება განახლდა. გული გამითბება ჩემში და ცეცხლი აანთებს ჩემს სწავლებას: ჩემი ენის სიტყვებით: მითხარი, უფალო, ჩემი აღსასრული და დღეების რაოდენობა, რაც არის, რათა გავიგო, რომ ვკარგავ ჩემს აზს. აჰა, შენ დადე ჩემი დღეები და ჩემი შედგენა არაფერია შენს წინაშე, მაგრამ ყოველი ცოცხალი ადამიანი ამაოა. კაცი ასე დადის, მაგრამ ამაოა; ის აგროვებს საგანძურს და არ ვიცი ვინ შეაგროვებს მას. და ახლა ვინ არის ჩემი მოთმინება? უფალი არაა? და ჩემი შემადგენლობა შენგანაა. მიხსენი ყოველი ჩემი ურჯულოებისაგან: შენ მომეცი შეურაცხყოფა სულელს. მუნჯი ვიყავი და პირი არ გამიხსნია, როგორც შენ შექმენი. მიმატოვე შენი ჭრილობები: შენი ხელები გაქრა ციხედან. ურჯულოების საყვედურად შენ დასაჯე ადამიანი და ობობასავით შლი მისი სული, მაგრამ ყველა ამაო იყო. შეისმინე ჩემი ლოცვა, უფალო, და შთააგონე ჩემი ლოცვა, ნუ დააჩუმებ ჩემს ცრემლებს, რადგან უცხო ვარ შენთან და უცხო ვარ, როგორც ყველა მამაჩემი. დამშვიდდი, დავისვენე, სანამ წავალ და არავისთან არ ვიქნები.
1 ღირსი პართენი კიეველი (კრასნოპეევცევი). ლოცვები და მითითებები.
2 სინოდალური თარგმანი.
იხილეთ სიკვდილი