Kiedy przygnębiony chorobą czuję zbliżający się koniec mojej ziemskiej egzystencji: Panie, zmiłuj się nade mną.
Kiedy moje biedne serce w ostatnich uderzeniach słabnie i słabnie w śmiertelnym bólu: Panie, zmiłuj się nade mną.
Kiedy po raz ostatni moje oczy zalewają się łzami na myśl, że przez całe życie obrażałem Cię, Boże, moimi grzechami: Panie, zmiłuj się nade mną.
Kiedy szybkie bicie mojego serca zaczyna przyspieszać wynik mojej duszy: Panie, zmiłuj się nade mną.
Gdy śmiertelna bladość mojej twarzy i zimne ciało napawają strachem moich bliskich: Panie, zmiłuj się nade mną.
Gdy wzrok mój się zaćmi i głos umilknie, język mój zamieni się w kamień: Panie, zmiłuj się nade mną.
Kiedy straszne duchy i wizje zaczynają doprowadzać mnie do rozpaczy w Twoim miłosierdziu: Panie, zmiłuj się nade mną.
Kiedy dusza moja, dotknięta wspomnieniami moich zbrodni i strachem przed sądem Twoim, wyczerpuje się w walce z wrogami mojego zbawienia, którzy chcą mnie wciągnąć w ciemność męki: Panie, zmiłuj się nade mną.
Kiedy pot śmierci mnie obleje, a dusza w bolesnych cierpieniach odejdzie od ciała: Panie, zmiłuj się nade mną.
Kiedy śmiertelna ciemność zamyka wszystkie przedmioty tego świata przed moim przyćmionym spojrzeniem: Panie, zmiłuj się nade mną.
Kiedy ustają wszelkie czucia w moim ciele, moje żyły drętwieją, a mięśnie zamieniają się w kamień: Panie, zmiłuj się nade mną.
Kiedy ludzka mowa i ziemskie dźwięki nie dotrą już do moich uszu: Panie, zmiłuj się nade mną.
Gdy dusza pojawia się przed obliczem Twoim, Boże, w oczekiwaniu na Twoje powołanie: Panie, zmiłuj się nade mną.
Kiedy zaczynam spełniać sprawiedliwy wyrok Twojego sądu, od którego zależy mój wieczny los: Panie, zmiłuj się nade mną.
Kiedy ciało opuszczone przez duszę staje się ofiarą robaków i rozkładu, a w końcu cała moja kompozycja zamienia się w garść pyłu: Panie, zmiłuj się nade mną.
Gdy dźwięk trąby zbudzi wszystkich przy Twoim powtórnym przyjściu i otworzy się księga moich czynów: Panie Jezu Chryste, Synu Boży, zmiłuj się nade mną, Twoim grzesznym sługą (imię). W Twoje ręce, Panie, polecam ducha mojego. Amen.
* * *
Ojcze Niebieski, Odkupicielu Jezu Chryste, Święta Duszo Boże, prawdziwy, jedyny i najwyższy Pocieszyciel! Kiedy dopełni się mój czas, który dla mnie wyznaczyłeś, kiedy dobiegną końca moje dni, które zapisałeś w swojej księdze, udziel mi błogosławionego i spokojnego odejścia od nasienia życia, wypędź ode mnie miłość do świata i pragnienie dłuższego życia; daj mi serce, które z radością będzie stąd wychodzić. Zakaz wszelkiej grozy i strachu; strzeż mnie przed pokusą wroga. Uzbrój moją duszę w broń Twojej sprawiedliwości, tarczę wiary i hełm zbawienia; ponieważ Ty, Panie Jezu Chryste, jesteś moją mądrością, moją sprawiedliwością, moim uświęceniem i odkupieniem, moim życiem, moją pociechą, moim pokojem i moją radością. Załóż na mnie szatę weselną Twojej sprawiedliwości, aby dusza moja ukazała się przed Tobą czysta, bez zmazy i zmarszczki, i pozwól mi usłyszeć radosne słowo Twoje: Przyjdź, błogosławiony Pana, odziedzicz królestwo Ojca twego, przygotowane dla ciebie od początku i wejdź do radości swego Pana. Amen.
* * *
Wszechmądra i najpiękniejsza święta, Wielka Męczennica Chrystusa Barbaro! Błogosławiony jesteś, bo światowa mądrość Boża nie objawiła ci ciała i krwi Boga, ale samego Boga, Ojca Niebieskiego, który jest także twój, dla wiary niewiernego ojca, opuszczonego, wyrzuconego, a zabitego przyjęto za Jego umiłowaną córkę: z powodu zepsucia dóbr ziemskich cielesności została dana niezniszczalność; trudy męczeństwa dla spokoju Nieba, zmieniając Królestwo; wysławiajcie swoje tymczasowe życie, zatrzymane przez Jego śmierć ze względu na Jego perkal, z honorem, jak dusza z twarzy niebiańskich duchów porządkujących, ale ciało na ziemi w ich anielskiej świątyni, anioł przykazania, aby zachować nienaruszony, uczciwy i cudowny. Błogosławiony jesteś, Chrystus, Syn Boży, Oblubieniec Niebieski, Panna nieświadoma, pragnąca mieć Jego dobroć, swoją opiekunkę, przez wszystkie swoje cierpienia, rany, przyjemności, skaleczenia i głowy przez obcięcie, jakbyś chciała je ozdobić najcenniejszymi przyborami: tak, jak żona jest wierna głowie swego męża, tak Chrystus jest nierozerwalnie zjednoczony duchem i ciałem, mówiąc: mam to. Ale dusza moja kochała Go, trzymała Go i nie opuściła. Błogosławieni jesteście, bo spoczął na Was Duch Święty i przez duchowych nauczyliście się duchowego rozumowania, i odrzuciliście wszelkie duchy niegodziwości w bożkach, gdyż są niszczycielskie, a poznawszy jedynego Boga Ducha, jako prawdziwy czciciel, raczyliście kłaniać się w duchu i prawdzie, głosząc: Czczę Trójcę, Jedno Bóstwo. Uwielbiłeś tę Trójcę Świętą, nawet na życiu i śmierci, przez swoją spowiedź i cierpienie, i błagałeś mnie, mojego przedstawiciela, ponieważ zawsze jestem potrójny, wiarą, miłością i nadzieją, czczę Trójcę Świętą jako cnotę. Imam jest lampą wiary, ale olej dobrych uczynków jest próżny: ty, mądra dziewico, twoje cierpiące ciało, przepełnione krwią i przelane ranami, jak lampa, która ma, dawaj z twojej oliwy, abym ozdabiając moją duszę był godny, a ja, twój niegodny sługa (imię), będę godny wejść dla ciebie do pałacu niebieskiego. Jestem przybyszem na ziemi i przybyszem jak wszyscy moi ojcowie: wieczne błogosławieństwo dla dziedzica i błogosławiony posiłek w Królestwie Niebieskim dla uczestnika, jak w drodze życia, posiłek boskich smakołyków, tutaj i na wyjściu ze świata, udziel mi upragnionego przewodnictwa, a gdy w końcu sen śmierci zacznie zasypiać, dotykając wtedy mojego ciała, omdlewającego, jak czasami anioł Eliasza, mówiąc: Wstań, jedz i pij, bo z łaski boskiej Ciało i Krew Tajemnic Jestem wzmocniony, przejdę do twierdzy mojej duszy długą drogę śmierci, aż do góry niebieskiej: i tam, przez trzy okna wanny, widziałeś Trójcę przez wiarę Boga, razem z tobą twarzą w twarz, tak, będę godny Go widzieć i wysławiać na wieki. Amen.
* * *
Re: Będę strzegł moich dróg, abym nie zgrzeszył językiem moim. Ustami swoimi przestrzegałem, aby grzesznik nigdy nie powstał przede mną. Stałem się niemy i pokorny, i milczałem przed błogosławieństwami, a moja choroba odnowiła się. Rozgrzeje się we mnie serce moje i ogień będzie płonął w nauczaniu moim: słowami mojego języka: powiedz mi, Panie, koniec mój i liczbę dni moich, które są, abym zrozumiał, że tracę az. Oto Ty złożyłeś moje dni i moje dzieło jest niczym przed Tobą, lecz każdy żyjący człowiek jest marnością. Bo człowiek tak postępuje, ale na próżno; gromadzi skarby i nie wiem, kto je zbierze. A teraz kto jest moją cierpliwością? Czy to nie Pan? a moja kompozycja jest od Ciebie. Wybaw mnie od wszystkich moich nieprawości: dałeś mi hańbę głupcowi. Byłem niemy i nie otworzyłem ust, jak stworzyłeś. Zostaw ode mnie swoje rany: Twoje ręce zniknęły z twierdzy. Karcąc nieprawość, ukarałeś człowieka i jak pająk strawiłeś jego duszę, lecz każdy człowiek był daremny. Usłysz, Panie, moją modlitwę i natchnij moją modlitwę, nie ucisz moich łez, bo jestem przybyszem u Ciebie i przybyszem, jak wszyscy moi ojcowie. Zrelaksuj się, pozwól mi odpocząć, zanim w ogóle wyjdę, a nie będę z nikim.
1 Czcigodny Parteniusz z Kijowa (Krasnopevtsev). Modlitwy i instrukcje.
2 Tłumaczenie synodalne.
Zobacz ŚMIERĆ