Η νεκρική λιτία (από το ελληνικό λιτή, θερμή προσευχή) είναι μια σύντομη ιεροτελεστία ρεκβιέμ που καθιερώνεται για την προσευχή ενός νεοπεθανόντος χριστιανού όταν βγάζει το σώμα του από το σπίτι του, καθώς και για τον εορτασμό της μνήμης του αποθανόντος οποιαδήποτε άλλη στιγμή.
***
Με τις προσευχές των αγίων, οι πατέρες μας, Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός ημών, ελέησόν μας. Αμήν.
Δόξα σε Σένα, Θεέ μας, δόξα σε Σένα.
Ουράνιος Βασιλιάς, Παρηγορήτε, Ψυχή της αλήθειας, που είσαι παντού και τα πάντα εκπληρώνεις, Θησαυρό των καλών και Δότρια της ζωής, έλα να κατοικήσεις μέσα μας, και καθάρισέ μας από κάθε βρωμιά, και σώσε μας, Καλέ, τις ψυχές μας.
Άγιος ο Θεός, Άγιος Δυνατός, Άγιος Αθάνατος, ελέησον ημάς. (τρεις φορές)
Δόξα στον Πατέρα και στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα, νυν και αεί και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Υπεραγία Τριάδα, ελέησέ μας. Κύριε, καθάρισε τις αμαρτίες μας. Δάσκαλε, συγχώρεσε τις ανομίες μας. Άγιε, επισκέψου και θεράπευσε τις ασθένειές μας, για χάρη του ονόματός Σου.
Κύριε, ελέησον (τρεις φορές)
Δόξα στον Πατέρα και στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα, νυν και αεί και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Πατέρα μας, που είσαι στους ουρανούς! Να αγιαστεί το όνομά σου, να έρθει η βασιλεία σου, να γίνει το θέλημά σου, όπως είναι στον ουρανό και στη γη. Δώσε μας σήμερα το καθημερινό μας ψωμί. και συγχώρησέ μας τα χρέη μας, όπως και εμείς συγχωρούμε τους οφειλέτες μας. και μη μας οδηγήσεις σε πειρασμό, αλλά λύτρωσέ μας από τον πονηρό.
Κύριε, ελέησον. (12 φορές)
Δόξα στον Πατέρα και στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα, νυν και αεί και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Ελάτε, ας προσκυνήσουμε τον Βασιλιά τον Θεό μας.
Ελάτε να προσκυνήσουμε και να πέσουμε μπροστά στον Χριστό, τον Βασιλιά μας Θεό.
Ελάτε να προσκυνήσουμε και να πέσουμε στον ίδιο τον Χριστό, τον Βασιλιά και τον Θεό μας.
Ζώντας στη βοήθεια του Υψίστου, θα κατοικήσει στο αίμα του Ουράνιου Θεού. Λέει ο Κύριος: Εσύ είσαι ο προστάτης μου και το καταφύγιό μου, ο Θεός μου, και εμπιστεύομαι σ' Αυτόν. Διότι θα σας ελευθερώσει από την παγίδα της παγίδας και από τα λόγια της εξέγερσης, ο παφλασμός Του θα σας επισκιάσει, και κάτω από το κρίλ Του ελπίζετε ότι η αλήθεια Του θα σας περιβάλλει με όπλα. Μη φοβάσαι από τον φόβο της νύχτας, από το βέλος που πετάει τις μέρες, από το πράγμα που περνά στο σκοτάδι, από τη βροχή και τον δαίμονα του μεσημεριού. Χιλιάδες θα πέσουν από τη χώρα σου, και το σκοτάδι θα είναι στα δεξιά σου, αλλά δεν θα σε πλησιάσει: δες τα μάτια σου και δες την ανταμοιβή των αμαρτωλών. Γιατί εσύ, Κύριε, είσαι η ελπίδα μου, έκανες τον Ύψιστο καταφύγιό σου. Το κακό δεν θα έρθει σε σένα, και η πληγή δεν θα πλησιάσει το σώμα σου. Όπως σας πρόσταξε ο άγγελός Του, να σας κρατήσει σε όλους σας. Θα σε σηκώσουν στην αγκαλιά τους, μήπως χτυπήσουν το πόδι σου σε μια πέτρα. Πάτησε πάνω στο άσπι και το βασιλικό και σταύρωσε το λιοντάρι και το φίδι. Διότι έχω εμπιστευτεί σε μένα, και θα ελευθερώσω. Θα σε καλύψω, γιατί γνώρισες το όνομά Μου. Θα Με καλέσει και θα τον ακούσω. Είμαι μαζί του σε θλίψη, θα τον καταστρέψω και θα τον δοξάσω. Θα τον γεμίσω με μεγάλες μέρες και θα του δείξω τη σωτηρία Μου.
Δόξα στον Πατέρα και στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα, νυν και αεί και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Αλληλούια, αλληλούια, αλληλούια, δόξα σοι, ο Θεός. (τρεις φορές)
Από τα πνεύματα των δικαίων που απεβίωσαν, δώσε ανάπαυση στην ψυχή του δούλου Σου, Σωτήρη, διατηρώντας την στην ευλογημένη ζωή που σου ανήκει, ω Εραστή της Ανθρωπότητας.
Στο δωμάτιο Σου, Κύριε, όπου αναπαύονται όλοι οι άγιοι Σου, ανάπαυσε και την ψυχή του δούλου Σου, γιατί εσύ είσαι ο μόνος Εραστής της ανθρωπότητας.
Δόξα στον Πατέρα και στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα.
Εσύ είσαι ο Θεός, που κατέβηκε στην κόλαση, και που έλυσες τα δεσμά των δεσμευμένων, αναπαύοντας Εσένα και την ψυχή του δούλου Σου.
Και τώρα και πάντα και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Μια Αγνή και Άμωμη Παρθένος, που γέννησε τον Θεό χωρίς σπόρο, προσευχήσου για να σωθεί η ψυχή του.
Αναπαύσου, Σωτήρα μας, με τους δικαίους του δούλου Σου, και αυτός εγκαταστάθηκε στις αυλές Σου, όπως είναι γραμμένο, περιφρονώντας, γιατί είναι Καλός, οι αμαρτίες του, εκούσιες και ακούσιες, και όλα τα γνωστά και όχι γνώση, πιο ανθρώπινα.
Μαζί με τους αγίους, αναπαύσου, Χριστέ, η ψυχή του δούλου Σου, όπου δεν υπάρχει αρρώστια, δεν υπάρχει θλίψη, δεν υπάρχει στεναγμός, αλλά ατελείωτη ζωή.
Εσύ είσαι ο Αθάνατος, που δημιούργησες και δημιούργησες τον άνθρωπο, που δημιουργήθηκε από τη γη, και στη γη άφησέ μας να πάμε, όπως πρόσταξες, που με δημιούργησες και μου είπες: Γιατί είσαι η γη, και στη γη θα πας, και ίσως όλοι οι άνθρωποι θα πάνε, ένας νεκρικός θρήνος που δημιουργεί ένα τραγούδι: αλληλούια, αλληλούια, αλληλούια.
Αξίζει να τρώγεσαι ως η αληθινά ευλογημένη Εσένα, η Μητέρα του Θεού, η Παναγία και Άμωμη και η Μητέρα του Θεού μας. Σε μεγαλώνουμε, το πιο αξιότιμο Χερουβείμ και το πιο ένδοξο χωρίς σύγκριση, το Σεραφείμ, που γέννησε τον Θεό τον Λόγο χωρίς διαφθορά.
Δόξα στον Πατέρα και στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα, νυν και αεί και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Κύριε, ελέησον (τρεις φορές), ευλόγησε.
Με τις προσευχές των αγίων, οι πατέρες μας, Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός ημών, ελέησόν μας. Αμήν.
Στην ευλογημένη κοίμηση, δώρισε αιώνια ανάπαυση, Κύριε, στον αναχωρημένο δούλο Σου (όνομα) και δημιούργησε γι 'αυτόν αιώνια μνήμη.
Αιώνια μνήμη. (τρεις φορές)
Η ψυχή του θα κατοικήσει στα καλά πράγματα και η μνήμη του θα μείνει για πάντα.