Άγιε βρέφος Γαβριήλ, / τρύπησες στα πλευρά για εκείνον που τρύπησε για χάρη μας από τους Ιουδαίους / και για Αυτόν που μας στράγγισε το αίμα σου / ολόκληρο το σώμα σου στραγγίστηκε από αίμα / σε Πρόδωσες άγριες πληγές, / τώρα στην αιώνια δόξα κατοικείς μαζί Του. / Με αυτό, να μας θυμάστε, προσευχόμαστε, που τιμούμε εδώ τη μνήμη σας, / ζητώντας μας υγεία σώματος / και σωτηρία ψυχών δική μας.
Η Πατρίδα σου έγινε θηρία,/ ο μάρτυρας του Χριστού Γαβριήλ,/ από τα αληθινά θηρία των Εβραίων συνελήφθη:/ στερήθηκες τους γονείς σου,/ έχοντας υπομείνει και κάθε είδους σκληρότητα,/ Μετακόμισες από την Ουράνια Πατρίδα./ Ευχαρίστησέ μας κι εδώ από όλες τις κακοτυχίες και τις λύπες/ στην αιώνια προσευχή σου/ στην προσευχή σου.
Βρεφική πραότητα στον φύλακα και μαρτυρικό κουράγιο στον κομιστή, μακάριε Γαβριήλ, την πατρίδα μας πολύτιμη αδαμάντη και εβραϊκή κακία στον κατήγορο! Εμείς, οι αμαρτωλοί, ερχόμαστε τρέχοντας κοντά σας στην προσευχή και, θρηνώντας για τις αμαρτίες μας και ντρεπόμενοι για τη δειλία μας, σας καλούμε με αγάπη: μην περιφρονείτε τη βρωμιά μας, αυτή η αγνότητα είναι ο θησαυρός μας. Μην απεχθάνεσαι τη δειλία, τη μακροθυμία στον δάσκαλο, αλλά περισσότερο από αυτά, βλέποντας τις αδυναμίες μας από τον Ουρανό, χάρισε μας θεραπεία με την προσευχή σου και δίδαξέ μας να γίνουμε μιμητές της πίστης σου στον Χριστό. Αν δεν είμαστε σε θέση να σηκώσουμε υπομονετικά τον σταυρό του πειρασμού και του πόνου, τότε και τότε η ελεήμονα βοήθειά σας δεν θα μας στερήσει, άγιε του Θεού, αλλά ζητήστε από τον Κύριο ελευθερία και χαλάρωση για εμάς. Επίσης, ακούστε τις μητέρες που προσεύχονται για τα παιδιά τους και προσευχηθείτε για υγεία και σωτηρία για το μωρό από τον Κύριο. Δεν υπάρχει τόσο σκληρή καρδιά που ούτε στο άκουσμα για το μαρτύριο σου, άγιο παιδί, να μην αγγίξει, και εκτός από αυτόν τον τρυφερό στεναγμό δεν μπορούμε να φέρουμε καλή πράξη, αλλά και με τέτοια τρυφερή σκέψη, φώτισε το νου και την καρδιά μας, μακαριώτατε, να διορθώσουμε τη ζωή μας με τη χάρη του Θεού. Ενστάλαξε μέσα μας ακούραστο ζήλο για τη σωτηρία της ψυχής και τη δόξα του Θεού και βοήθησέ μας να κρατάμε άγρυπνα τη μνήμη της ώρας του θανάτου. Κυρίως, στη θανάσιμη κοίμησή μας, το δαιμονικό μαρτύριο και οι σκέψεις απελπισίας από τις ψυχές μας με τη μεσιτεία σας εκπλήρωσαν αυτήν την ελπίδα της θείας συγχώρεσης, και τότε και τώρα δοξάστε μας το έλεος του Πατέρα και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος και την ισχυρή μεσιτεία σας για πάντα. Αμήν.