Толкувања на Псалм 34:
Псалм до Давид.
Судиј, Господи, оние што ме навредуваат, победи ги оние што се борат против мене. Земете го оружјето и штитот и кренете ми на помош. Одземете го мечот и затворете ги оние што ме прогонуваат. Зборовите на мојата душа: Јас сум твојот спас. Нека се засрамат и засрамат оние што ја бараат мојата душа, нека се вратат назад и нека се засрамат оние што мислат лошо за мене. Нека бидат како прав пред ветрот, а Ангелот Господов да ги навредува. Нека им биде мрачен и лази патот, а Ангелот Господов ги гони, зашто напразно го криев уништувањето на мојата мрежа, напразно ја прекорувам душата своја. Нека му дојде мрежа што не ја знае и нека го прегрне скриената стапица и нека падне во мрежата. Мојата душа ќе се радува во Господа, ќе се радува на Неговото спасение. Сите мои коски викаат: Господи, Господи, кој е како Тебе? Избави го сиромавиот од рацете на оние што го јакнат, а сиромавиот и бедниот од оние што го ограбуваат. Откако станав сведок на неправедноста, иако не знаев, ме испрашував. Злобниот го наградив со добра количка, а бездетноста на мојата душа. Но, кога почувствував ладно, облеков вреќиште и ја смирив душата со пост, а молитвата ми се врати во пазувите. Како што му угодуваме на ближниот, како наш брат, ние се понизуваме како плачеме и оплакуваме. И таа се радуваше на мене и се собра: ги собра своите рани против мене и не знаеше, беше поделена и не беше допрена. Искушувај ме, имитирај ме со имитација, стискај заби врз мене. Господи, кога ќе видиш? Заштити ја мојата душа од нивното зло, од лавот на мојот единороден. Ќе Те исповедам во црквата меѓу многумина, меѓу тешките луѓе ќе Те пофалам. Нека не ми се радуваат оние што неправедно се душманат со мене, оние што ме мразат и оние што ме презираат. Зашто имам мирољубиви зборови и мисли на ласкање против гневот. Ми ја прошири устата, реши: добро, добро, гледаш со нашите очи. Си го видел Господи, но не молчи. Господи, не ме оставај. Стани, Господи, и донесе го мојот суд, Боже мој и Господи мој, на мојата земја. Суди, Господи, според Твојата правда, Господи Боже мој, и нека не се радуваат на мене. Нека не плачат во нивните срца: добрина, добрина на нашата душа; нека не плачат: со голтањето на него. Нека се засрамат и засрамат оние што се радуваат на моето зло, а оние што зборуваат против мене нека бидат облечени во срам и срам. Нека се радуваат и радуваат оние што ја посакуваат мојата праведност и нека речат: „Прославен е Господ, Кој сака мир за Својот слуга! И мојот јазик ќе ја учи Твојата праведност, Твојата пофалба цел ден.
Среќен роденден, каде што се бориме, надмини го народот што се бори. Прими го својот штит и подигни се на моја помош: и мечот и завршете го отпорот против гонителите: моето срце: спиј го твоето. Да бидеме засрамени и срамни и да ни се вратат мислите. Нека биде пепелта пред лицето на ветрот, а тагата и темнината нека бидат врз нив: и ползачот и гдⷭчен потера на и҆̀х: ꙗ҆́кѡ tꙋ́ не крие mѝ pagꙋbꙋ од сопствената мрежа, оцрнувај сè драга моја. Нека дојде до мрежата, нека не знае, а уловот нека падне во темнина. Мојата драга ќе се радува и ќе се радува во иднина. Сите четки се моѧ̑ реки: кадеⷭ҇i, кадеⷭ҇i, кој е како тебе; и избави го просјакот и реките на тврдините и просјакот и боговите што ги ограбуваат. Станавме на земја како сведок на неправедните, ние веќе не знаеме, го испрашуваме светот. Наградете ги моите благослови и мојот очај. И секогаш, секогаш стојам во вреќиште и во смирен пост, а молитвата ми е во пазувите. ќе се врати. За нашите ближни, за нашите браќа и сестри, за нашите убави времиња: за гласно плачење понизно. И се радувавме и се собравме: се собравме на раните, а не знаевме: се поделивме и не ранивме. Искꙋсиша мѧ̀, имитатор мѧ̀ имитирајте, гребете го мѧ̀ како да е ваше. Каде, кога? Изгради го мојот дом и злата на моето семејство. Те исповедам пред многумина во црквата и ќе те пофалам меѓу истиот народ. Нека не ми се вратат оние кои се непријателски, неправедни, омразени и милосрдни: ꙗ҆́кѡ Имам мирни глаголи и мисли за гневот на ласкањето. Откако се проширивте на лице место, одлучувате: добро, добро, го гледате нашето. Видов каде си, но не молчи: каде си, не ми кажувај. Стани, каде си, и каде си, со мојата душа, каде си, каде си, на моето место. Со мене, каде си, навистина твој, каде си мој, и да не ми се вратиш. Да не велиме во нашите срца: добро, добро за нашите души: подолу да, да не велиме: да го проголтаме. Да бидеме засрамени и срамни за моите радосни луѓе: да бидеме засрамени и срамни во нашите животи на mѧ̀. Нека се радуваат и се радуваат на мојата праведност, нека се радуваат, нека се велича градот, нека се воздигнат слугите на светот. є҆гѡ̀. И мојот јазик е твојата праведност, по цел ден е твојата пофалба.