Τρεις εβδομάδες πριν από την έναρξη της Μεγάλης Πεντηκοστής, αρχίζουν να ακούγονται ειδικά γρήγορα άσματα - «Ανοίξτε τις πόρτες της μετάνοιας για μένα» και «Στα ποτάμια της Βαβυλώνας». Μας έστησαν και μας προετοιμάζουν για μέρες μετάνοιας, τις οποίες πρέπει να περάσουμε με βαθιά λύπη για τις αμαρτίες μας.
Στα ποτάμια της Βαβυλώνας, όπου καβαλάμε και κλαίμε, μερικές φορές θα θυμόμαστε τη Σιών. Στις ιτιές στη μέση του είναι τα όργανά μας. Γιατί εκεί μας ρώτησαν αιχμάλωτους για τα λόγια των τραγουδιών και μας οδήγησαν για το τραγούδι: τραγουδήστε μας από τα τραγούδια της Σιών. Πώς θα ψάλλουμε το τραγούδι του Κυρίου σε μια ξένη χώρα; Αν σε ξεχάσω, Ιερουσαλήμ, θα ξεχαστεί το δεξί μου χέρι. Ας κολλήσει η γλώσσα μου στο λαιμό μου, για να μην σε θυμηθώ, για να μην προσφέρω την Ιερουσαλήμ, όπως στην αρχή της χαράς μου. Θυμηθείτε, Κύριε, γιοι του Εδώμ, την ημέρα της Ιερουσαλήμ εκείνους που είπαν: εξαντλήστε το, εξαντλήστε το μέχρι τα θεμέλιά του. Καταραμένη κόρη της Βαβυλώνας, ευλογημένη είναι αυτή που θα σε ανταμείψει με όσα μας αντάμειψες. Ευλογημένος είναι αυτός που έχει και θα χτυπήσει τα μωρά σας στην πέτρα.
Στα ποτάμια του Vavlnskikh, υπάρχει sadhom και 3 lakhom, δεν θα θυμηθούμε ποτέ την ημέρα. Χαλίλια. Στο verbiih στη μέση του є3гw2 њbesikhoma ngany ourz. Χαλίλια.
Εντάξει, υπάρχουν ερωτήσεις 1 που μας συνεπαίρνουν με τα λόγια των τραγουδιών και 3 που μας οδηγούν με τραγούδια. Χαλίλια.
Τραγουδήστε μας τα τραγούδια των αμαρτιών. Χαλίλια.
Πώς θα τραγουδήσουμε το τραγούδι της κόλασης στις ξένες χώρες; Χαλίλια.
Θα σε ξεχάσω, καλή μου, το δεξί μου χέρι θα ξεχαστεί. Χαλίλια.
Κράτησε2 στο λαιμό μου, δεν θα σε βοηθήσω ακόμα2. Χαλίλια.
Δεν έχω προσφέρει ακόμα, ћкw στην αρχή της διασκέδασης μου2. Χαλίλια.
Θυμηθείτε2, gDi, όνειρα є3дw6мскіz ανά ημέρα їерл1мл2. Χαλίλια.
Ρήματα: and3drain, and3drain to the ground є3гw2. Χαλίλια.
Dshi2 vavmlnz њkasnnaz. Χαλίλια. Blzhen, θα σας ανταμείψει επίσης με την ανταμοιβή σας, και θα ανταμείψει και εμάς. Χαλίλια. Blzhen, και ακόμη και το 4ο και 3 μωρά θα σας σπάσουν την πέτρα. Χαλίλια.
«Στα ποτάμια της Βαβυλώνας» νότες από άσματα για μικτές και γυναικείες χορωδίες
Σύμφωνα με τους Κανόνες μας, ο Ψαλμός 136 ψάλλεται τις τρεις προκαταρκτικές Κυριακές πριν από τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή (την εβδομάδα του Ασώτου, την εβδομάδα του κρέατος και του τυριού) μετά τον Πολυλέα. Επιπλέον, ψάλλεται πάντα, δεν ακυρώνεται ακόμη κι αν η Εισόδος του Κυρίου ή μια αργία του ναού συμβεί σε μια από αυτές τις εβδομάδες.
Ιστορικά, η ψαλμωδία του Ψαλμού 136 προέκυψε ως μέρος της ψαλμωδίας της 1ης «Δόξας» του 19ου Κάθισμα. Στην πρώιμη πρακτική της μονής Στουδίτη τον 9ο-10ο αι. Οι Ψαλμοί 134, 135 και 136 τραγουδήθηκαν την Παρασκευή ως μέρος του 19ου Κάθισμα. μετά χώρισαν και άρχισαν να λέγονται πολυέλεος. Στην πρώιμη περίοδο υπήρχε μια πρακτική να τραγουδούν ολόκληρος ο πολυέλεος (μαζί με τον Ψαλμό 136), συμπεριλαμβανομένων των εορτών καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Τον 13ο αιώνα, αντί για τον Ψαλμό 136, εμφανίστηκε ο λεγόμενος εκλεκτός ψαλμός (συνδυαστικό άσμα που αποτελείται από στίχους διαφορετικών ψαλμών), ο οποίος έγινε ο τρίτος ψαλμός του πολυελεύοντος. Στη συνέχεια, προστέθηκε μεγέθυνση στον επιλεγμένο ψαλμό. Ταυτόχρονα, ο Ψαλμός 136 αφαιρέθηκε από τον πολυέλαιο και έμεινε μόνο για την προκαταρκτική περίοδο της Σαρακοστής.
Γιατί ο Ψαλμός 136 διατηρήθηκε μόνο στην προκαταρκτική περίοδο; Ίσως ο συντηρητισμός σε σχέση με τη Μεγάλη Σαρακοστή έπαιξε ρόλο (η Σαρακοστή διατήρησε πολλά από τα χαρακτηριστικά της αρχαίας ιεροτελεστίας), αλλά είναι πιθανό ότι οι ιδεολογικές σκέψεις είχαν επιρροή: ο Ψαλμός 136, στον οποίο οι Εβραίοι σε μια ξένη χώρα θρηνούν για τη μακρινή Ιερουσαλήμ, μπορεί να συγκριθεί με τα συναισθήματα ενός ατόμου που κλαίει για έναν χαμένο παράδεισο (η τελευταία υπηρεσία του παραδείσου). ανάσταση της προκαταρκτικής περιόδου - η εβδομάδα των ακατέργαστων απορριμμάτων).